Vijf jaar na het overlijden van zijn dochtertje Donna kijkt zanger Jan Dulles met een mengeling van pijn, berusting en liefde terug op de ingrijpende gebeurtenis die zijn leven voorgoed veranderde. In een openhartig gesprek met Party vertelt hij hoe het verlies van zijn pas 13 weken oude dochter hem en zijn vrouw Caroline diep heeft geraakt. Het verdriet dat ooit alles overspoelde, maakt inmiddels deel uit van wie ze zijn geworden.
Onvoorstelbare wending in het leven
Het overlijden van Donna kwam volkomen onverwacht. “We stonden opeens middenin het grootste verdriet wat je als ouder kunt meemaken. Het is onvoorstelbaar hoe snel het leven kantelt”, herinnert Dulles zich.
De oorzaak bleek een scheurtje in haar middenrif, met fatale complicaties tot gevolg. “Donna werd op de dag voor kerst begraven. Uitgerekend in de kerstperiode… waar ik altijd zo van heb gehouden,” vertelde hij destijds. Die dagen, ooit symbool van warmte en samenzijn, kregen een rauwe en pijnlijke betekenis.
Gemis dat nooit verdwijnt
Hoewel de tijd verstrijkt, blijft de leegte voelbaar. “Dat is iets wat je leven nooit meer loslaat. Die vijf jaar zijn zó snel gegaan, maar het gemis blijft. En dat hoort nu bij ons,” zegt Jan. Toch voelt hij dat niet als iets negatiefs.
“We denken elke dag aan haar, want ze is overal. Dat is niet pijnlijk in de zin van: ik trek het niet meer, maar het blijft wel gevoelig.” Volgens de zanger is de herinnering aan zijn dochter inmiddels verweven met zijn dagelijks bestaan.
Rouw krijgt langzaam een plek
De weg naar acceptatie was lang en zwaar. Dulles benadrukt het belang van professionele hulp. “Ik zeg altijd tegen mensen die zoiets meemaken: ‘Zoek een therapeut’. Dit soort verlies kun je niet rationeel verwerken. Het is te groot.
De gesprekken helpen je niet om het verdriet weg te nemen, maar om het een plek te geven waar het kan bestaan zonder dat je eraan onderdoor gaat.” Zijn woorden tonen hoe kwetsbaarheid en kracht elkaar kunnen vinden in het rouwproces, een onderwerp waar steeds meer aandacht voor is binnen de geestelijke gezondheidszorg.
Verhaal dat moeilijk te herbeleven is
Jan Dulles spreekt openlijk over het verlies van Donna, maar vermijden doet hij het herbeleven. Drie jaar geleden vertelde hij zijn verhaal in het EO-programma Lazarus. Toch kijkt hij die uitzending niet terug. “Het klinkt misschien gek, maar als ik het verhaal vertel over de dood van Donna, dan gaat dat als op een soort automatische piloot”, zei hij destijds.
Op Instagram lichtte hij toe: “Ik realiseer me op dat moment niet hoe heftig dat verhaal is. Omdat ik het zelf heb meegemaakt, of zo. Ik kan het niet goed uitleggen. Ik realiseer me wél dat het voor andere mensen heel heftig is om aan te horen.”
Kracht van herinnering en verbondenheid
Vijf jaar later blijft Donna een onlosmakelijk deel van het gezin. Jan en Caroline leven met het gemis, maar ook met de liefde die blijft bestaan. Die verbondenheid, zegt hij, maakt het leven dragelijker. Het verlies veranderde zijn kijk op geluk, verdriet en wat werkelijk belangrijk is in het leven. Voor velen die met eenzelfde verlies kampen, biedt zijn openheid troost en herkenning.
Het verhaal van Jan Dulles laat zien dat tijd niet alle wonden heelt, maar wel leert om met pijn te leven. Zijn woorden dragen een boodschap van hoop, liefde en aanvaarding — zelfs in het diepste verdriet.
