Het Nederlands elftal won met 2-1 van Japan, maar wie dacht dat daarmee de rust terugkeerde, kwam bedrogen uit. In de nasleep van de wedstrijd ging het namelijk opvallend weinig over het resultaat en vooral over wat erna gebeurde.
In de podcast Kick-off werd met verbazing teruggekeken op de slotfase, waarin Oranje volgens de makers de grip kwijtraakte. De rode draad: de wissels van bondscoach Ronald Koeman, die volgens hen precies het tegenovergestelde effect hadden van wat je op zo’n moment nodig hebt.
Waarom de discussie pas echt losbarstte na de 2-1
Na de 2-1 leek Nederland in een prima uitgangspositie te zitten. Japan moest komen, de ruimte zou groter worden en juist dan kun je met snelheid en diepgang genadeloos toeslaan. In theorie althans, want in praktijk ging het anders.
Vanaf ongeveer minuut 70 zakte Oranje steeds verder in. De druk op de bal werd minder, de uitbraken werden zeldzamer en in de slotfase viel ook nog de tegentreffer. Precies dat moment werd in Kick-off aangegrepen om het wisselbeleid onder een vergrootglas te leggen.
Driessen ziet snelheid verdwijnen en ruimte onbenut blijven
Valentijn Driessen was glashelder: juist na de 2-1 was er ruimte om Japan pijn te doen, omdat de tegenstander móést aanvallen. Volgens hem haalde Koeman met de wissels van Cody Gakpo, Donyell Malen en Crysencio Summerville de grootste wapens eruit.
Zijn punt: als Japan achterstaat, lopen ze risico’s en laten ze ruimtes vallen. Dan wil je spelers die in de diepte kunnen gaan, dreiging houden en de tegenstander laten twijfelen. In plaats daarvan, zo klinkt het, verdween de snelheid uit het elftal.
Kapteijns ziet een voorspelbaar gevolg in de slotfase
Ook Jeroen Kapteijns begreep weinig van de ingrepen. Volgens hem pakte het bovendien slecht uit: er zat na de wissels nauwelijks nog dreiging naar voren in het spel, waardoor Nederland als vanzelf achteruit ging lopen.
En dat is precies het mechanisme dat je vaak ziet: als je niet meer gevaarlijk kunt uitbreken, wordt verdedigen steeds zwaarder en krijgt de tegenstander het gevoel dat er iets te halen valt. Kapteijns merkte daarbij op dat Japan waarschijnlijk toch wel was gekomen, maar dat Oranje met snelheid tenminste nog gevaarlijk had kunnen worden.
Memphis onder vuur: ‘Daar kwam helemaal niets vandaan’
In de bespreking kwam ook Memphis Depay nadrukkelijk voorbij. De conclusie van de podcastmakers was hard: wat hij liet zien, zou ‘schokkend’ zijn geweest. Er werd vooral gewezen op het ontbreken van explosiviteit en dreiging.
Volgens Kapteijns wilde Memphis vooral de bal in de voet en kwam er nauwelijks een actie of versnelling die de Japanners echt ongemakkelijk maakte. Daarmee werd hij een symbool van het bredere probleem: Oranje had in de slotfase te weinig aanvalslust om de wedstrijd definitief dood te maken.
‘Dramatisch’ en toch ‘verbeteringen’: verbazing over Koemans woorden
Driessen nam geen blad voor de mond en noemde het optreden ‘dramatisch’. Hij zag weinig terug van wat Memphis soms nog wél kan brengen, zoals een bal vasthouden of een aanval tijdelijk laten ademen. In dit duel, zo klonk het, bleef daar ook weinig van over.
Extra opmerkelijk vond hij de reactie van Koeman na afloop, die zei ‘verbeteringen’ te zien bij Memphis. Driessen stelde hardop de vraag of iedereen dan iets anders heeft gekeken, omdat hij die vooruitgang totaal niet herkende.
Positieve spelersreacties roepen irritatie op aan tafel
Wat de discussie verder aanwakkerde, waren de vrij positieve reacties uit de spelersgroep na afloop. Volgens Driessen zat daar een mismatch: als de buitenwacht ziet dat het moeizaam ging, waarom klinkt het dan alsof er weinig aan de hand is?
Hij maakte daarbij onderscheid tussen ‘affakkelen’ en ‘kritisch zijn’. Er is ruimte om scherp te analyseren zonder meteen alles af te branden, maar in dit geval voelde het voor hem alsof de werkelijkheid werd gladgestreken in plaats van benoemd.
Verweij hoopt op interne kritiek: ‘Dat het dondert in het hotel’
Mike Verweij ging nog een stap verder en hoopte dat er intern wél wordt doorgepakt. Niet per se om ruzie te zoeken, maar om te voorkomen dat keuzes onbesproken blijven. In zijn ogen zou het goed zijn als spelers de wissels durven te bespreken.
Zijn boodschap: in een team dat iets wil bereiken, moet het soms schuren. Als iedereen alles slikt en er geen kritische vragen worden gesteld, dan blijven patronen bestaan. Hij hoopt daarom dat er achter de schermen een stevig gesprek wordt gevoerd.
Wat dit zegt over Oranje richting de volgende fase
De wedstrijd tegen Japan laat vooral zien hoe dun de grens is tussen ‘controle’ en ‘overleven’. Met een voorsprong en ruimte in de omschakeling kun je een duel killen, maar als die dreiging wegvalt, nodig je druk uit.
De discussie over Koemans wissels is daarmee groter dan één wedstrijd: het gaat over wedstrijdmanagement, het bewaken van balans én het durven kiezen voor een plan dat de tegenstander blijft pijn doen. Wat vond jij van de wissels en de rol van Memphis? Laat het weten via onze social media.
Bron: voetbalprimeur.nl
