De afgelopen dagen leek er een bijzondere stilte te hangen rondom het theatergezelschap van de musicalcomedy We zijn toch familie. Op sociale media verschenen plotseling berichten over afgelaste voorstellingen, en fans vroegen zich af wat er precies aan de hand was.
De voorstellingen, die normaal gesproken veel bezoekers trekken, werden onverwacht uit het schema geschrapt.
Achter de schermen speelde zich iets af wat niet direct zichtbaar was voor het publiek. Medespelers en medewerkers van de productie hielden zich opvallend stil, terwijl theaters hun bezoekers informeerden over annuleringen. Ondanks de onduidelijkheid die even heerste, werd al snel duidelijk dat er persoonlijke omstandigheden een rol speelden bij deze beslissing.
Nu is het verdrietige nieuws naar buiten gekomen: Paul de Leeuw heeft afscheid moeten nemen van zijn moeder. Zij is op 94-jarige leeftijd overleden. Dit verlies heeft diepe impact op de bekende presentator en cabaretier, die op dit moment 64 jaar oud is.
Gevolgen voor voorstellingen
Het overlijden van zijn moeder heeft directe gevolgen gehad voor de theatershows waarin De Leeuw een hoofdrol vertolkt. Verschillende geplande uitvoeringen van We zijn toch familie zijn afgelast. Medespeelster Annick Boer, die samen met De Leeuw op het podium staat, deelde via haar Instagram Stories een belangrijk bericht over de annuleringen.
“Tot onze spijt moeten wij mededelen dat de volgende voorstellingen van We zijn toch familie wegens persoonlijke omstandigheden van één van onze acteurs helaas niet door kunnen gaan,” stond er in de mededeling te lezen.
De shows die het betreft, zijn die van vrijdag 30 oktober in Theater Spant in Bussum, zaterdag 31 oktober in Schouwburg Agnietenhof in Tiel, en woensdag 4 november in het Chassé Theater in Breda.
Hoewel de aankondiging niet expliciet vermeldde om welke acteur het ging, werd duidelijk dat het samenhing met het overlijden van De Leeuws moeder.
De organisatie liet verder weten: “Wij begrijpen dat dit een teleurstelling is voor iedereen die naar de voorstelling uitkeek en hopen op jullie begrip.” Voor iedereen die al kaarten had gekocht, hebben de betrokken theaters aangegeven met verdere informatie te komen over de afhandeling.
Het is op dit moment nog niet bekend of er mogelijk meer voorstellingen worden geannuleerd.
Een periode van zorg en afscheid
Het overlijden van De Leeuws moeder volgt op een periode waarin haar gezondheid al langer kwetsbaar was. Begin dit jaar sprak Paul de Leeuw openhartig over de situatie van zijn moeder. In een interview met RTL Boulevard vertelde hij dat hij een deel van zijn werkzaamheden tijdelijk had neergelegd om voor haar te zorgen.
Zijn moeder was destijds ernstig ziek geworden en werd opgenomen in het ziekenhuis. “Ze is opgenomen geweest in het ziekenhuis en was eigenlijk niet meer te genezen. Dat was heftig,” aldus De Leeuw. De situatie raakte hem diep.
Ondanks haar hoge leeftijd en de toenemende lichamelijke klachten, beschreef hij zijn moeder als een bijzonder strijdlustige vrouw. Zij had volgens hem nog altijd de wil om door te gaan, maar haar lichaam werkte steeds minder mee.
Om haar in deze moeilijke periode bij te staan, besloot De Leeuw zijn drukke agenda grotendeels leeg te maken. Hij investeerde anderhalve maand vrijwel al zijn tijd in mantelzorg voor zijn moeder. “Op het werk begrepen mensen dat ik even stopte.
Het was heel fijn dat ik vier of vijf keer in de week naar haar toe kon en dat ik me dat kon permitteren,” vertelde hij daarover.
Verhuizing naar verzorgingstehuis
Na deze intensieve tijd verhuisde zijn moeder naar een verzorgingstehuis, waar zij de nodige zorg en aandacht kreeg. Dat bracht De Leeuw destijds geruststelling. Het eten ging toen zij nog zelfstandig woonde steeds moeizamer, maar in het verzorgingstehuis werd daar goed op gelet.
Haar situatie leek zich daardoor enigszins te stabiliseren. “Dus ik moet zeggen: ze gaat hartstikke goed. En we zijn ontzettend blij dat ze er nog is,” zei hij begin dit jaar hoopvol.
De Leeuw sprak met warmte over het verzorgingstehuis en bracht zijn moeder daar graag bezoeken. “Het is heel gezellig en het verzorgingstehuis is fantastisch,” liet hij destijds weten. Ondanks haar fysieke achteruitgang, bleef zijn moeder volgens hem optimistisch en genoot ze zichtbaar van het contact met haar zoon en de zorgmedewerkers.
Impact op de productie
De musicalcomedy We zijn toch familie is een productie waarin Paul de Leeuw en Annick Boer de hoofdrollen op zich nemen. Ook Martijn Kardol maakt deel uit van het vaste ensemble. Het verhaal draait om een familieweekend waarin oude spanningen, ingewikkelde onderlinge relaties en onuitgesproken gevoelens naar boven komen.
De voorstelling wordt gekenmerkt door een mix van cabaret, satire en musicalelementen. Het script is geschreven door Maarten Hopman, met muziek van Ezra van Nassauw en regie door Owen Schumacher.
De productie is slechts gedurende vijf maanden te zien in een select aantal theaters verspreid over Nederland. Door het overlijden van De Leeuws moeder zijn vooralsnog drie speeldata geschrapt, zodat hij de ruimte krijgt om het verlies op zijn eigen manier te verwerken.
Aandacht voor rouw en begrip bij publiek
De organisatie van de theatershow heeft begrip gevraagd voor het annuleren van de voorstellingen. Fans en bezoekers die uitkeken naar een avond vol cabaret, muziek en herkenbare familiesituaties, krijgen op korte termijn bericht over wat er met hun kaarten gebeurt.
De betrokken theaters nemen contact op met bezoekers over restitutie of mogelijke alternatieven.
Of er aanvullende speeldata worden afgelast, is op het moment van schrijven niet duidelijk. De betrokkenen houden de situatie nauwlettend in de gaten en zullen verdere communicatie verzorgen zodra daarover meer bekend is.
Het verlies van zijn moeder raakt Paul de Leeuw diep, mede omdat hij de afgelopen periode zo intensief betrokken was bij haar zorg en welzijn. Zijn openheid over haar kwetsbare gezondheid en het belang van mantelzorg heeft bij velen indruk gemaakt.
Nu krijgt hij de tijd en ruimte om te rouwen, met respect en begrip vanuit zijn collega’s en het theaterpubliek.
