Arjan, 47 jaar, beschouwde zichzelf altijd als een pionier in elektrisch rijden. Met grote ambities schafte hij een elektrische auto aan, vastbesloten om zijn ecologische voetafdruk te verkleinen en brandstofkosten te besparen.
Maar wat begon als een bewuste keuze, groeide al snel uit tot een bron van ergernis. Zijn eerste vakantie met de elektrische auto eindigde in een reeks ongemakken die hij niet had voorzien.
Arjan en zijn gezin vertrokken vol enthousiasme richting Zuid-Frankrijk, hun vaste vakantiebestemming. Dit jaar, echter, besloten ze de reis elektrisch af te leggen. “Ik was enorm blij toen ik de elektrische auto kocht,” vertelt Arjan. “Ik dacht echt: dit is de toekomst! Geen benzine meer, geen vervuiling, alleen duurzaam rijden.”
Zijn positieve verwachtingen werden echter snel op de proef gesteld. Bij de eerste laadstop langs de snelweg werd Arjan met een onverwachte uitdaging geconfronteerd: “Alle laadplekken waren bezet.
We moesten in de volle zon wachten tot er een plekje vrijkwam, en dat duurde eindeloos.” Andere automobilisten tankten hun auto snel vol en reden door, terwijl Arjan gefrustreerd in de rij bleef staan.
Na een lange reis vol tussenstops bereikten ze uiteindelijk hun bestemming. Maar daar liep Arjan opnieuw tegen problemen aan. “In de buurt van het vakantiepark waren er geen laadpalen.
We moesten naar een nabijgelegen stad rijden om op te laden. Onze uitstapjes planden we niet meer op basis van wat we wilden doen, maar waar we konden laden. Het werd een stressvolle situatie.”
Arjan kreeg een harde les in de realiteit van elektrisch rijden buiten de grote steden. Hij besefte dat de laadinfrastructuur in veel gebieden tekortschiet. “Ik dacht dat we verder waren.
Maar zodra je de stad verlaat, merk je hoe afhankelijk je bent van laadpunten.” Zijn droom van zorgeloos rijden werd ingehaald door de praktische beperkingen van het laadnetwerk.
Ook het gezin begon de gevolgen van de laadproblematiek te voelen. “Op een gegeven moment moesten we een gepland uitje afzeggen, simpelweg omdat de accu bijna leeg was.”
“Er waren nergens in de buurt laadpalen,” zegt Arjan. “In plaats van ontspannen vakantie te vieren, was ik constant bezig met de vraag of ik genoeg stroom had.”
De teleurstelling over zijn keuze voor een volledig elektrische auto is groot. “Thuis is elektrisch rijden geen probleem; daar zijn genoeg laadmogelijkheden. Maar zodra je naar het buitenland gaat, of in afgelegen gebieden komt, word je erg beperkt.”
Voor toekomstige vakanties overweegt Arjan nu een hybride auto, of om simpelweg te wachten tot de laadinfrastructuur beter ontwikkeld is. Toch blijft hij positief over de potentie van elektrisch rijden, al is zijn enthousiasme bekoeld.
“Ik ben nog steeds voor elektrisch rijden. Maar de praktijk voldoet nog niet aan wat ons wordt voorgespiegeld. Zorgeloos op vakantie gaan is moeilijk als je afhankelijk bent van laadpalen die er niet zijn.”
Arjan sluit af met een kritische oproep aan beleidsmakers en de auto-industrie: “Als elektrisch rijden de norm moet worden, moeten ze zorgen voor voldoende laadpunten. Anders eindigen meer mensen, zoals ik, zonder stroom midden in hun vakantie.”
