De meeste bewoners van de opvangboot MS Galaxy in Amsterdam hebben al genoeg aan hun hoofd. Nieuwe regels, nieuwe procedures, wachten op uitsluitsel. En dan is er óók nog iets simpels als: hoe kom je eigenlijk de stad in als je aan de rand van het Westelijk Havengebied woont?
Op dit moment is dat nog overzichtelijk. Elk uur vertrekt er een pendelbus vanaf het schip richting de Isolatorweg en het Westerpark. In de ochtend zelfs iets vaker, om de drie kwartier. Maar volgende maand rijdt die bus niet meer. En juist dat nieuws zorgt nu voor onrust aan boord.
Een rit die meer is dan vervoer
Voor veel bewoners is de pendelbus niet zomaar een extra service. Het is een manier om afspraken te halen, boodschappen te doen of even uit de geïsoleerde havenomgeving te komen. De MS Galaxy ligt namelijk niet in een normale woonwijk, maar aan een kade in het Westelijk Havengebied.
De dichtstbijzijnde reguliere bushalte ligt op ongeveer veertig minuten lopen. Dat is voor gezonde mensen al een flinke afstand, laat staan voor ouderen, mensen met blessures of bewoners die slecht ter been zijn. Een bewoner uit Syrië, die samen met zijn moeder op het schip woont, noemt het afschaffen van de bus dan ook “verschrikkelijk”.
Ouderen en mensen die niet kunnen fietsen
De man vertelt dat hij zelf nog wel uit de voeten kan: hij heeft een fiets. Maar hij ziet om zich heen genoeg mensen voor wie dat geen optie is. Op de boot wonen ook ouderen en mensen die om allerlei redenen niet kunnen fietsen.
Zijn moeder is daar één van. Als zij een afspraak in de stad heeft, nemen ze samen de pendelbus. Voor haar is het geen luxe, maar een noodzakelijke verbinding. “De bus is een levenslijn,” zegt hij. Volgens hem denkt zijn moeder er zelfs over om samen met andere vrouwen een protest te organiseren.
COA: stoppen hoort bij ‘zelfredzaamheid’
Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) bevestigt dat de pendeldienst wordt stopgezet. Volgens een woordvoerder was de bus onder andere bedoeld voor schoolgaande kinderen, maar die zouden inmiddels niet meer op deze boot verblijven.
Daarnaast wijst het COA op ‘zelfredzaamheid’: bewoners zouden gebruik moeten maken van het openbaar vervoer of eigen vervoer, zoals een fiets. In die lijn past het besluit om de pendeldienst te beëindigen. Dat klinkt logisch op papier, maar aan boord komt het vooral over als weer een drempel erbij.
Bewoners: “Dit wordt een ramp”
Niet iedereen slikt het besluit zonder meer. Bewoners noemen het “een ramp” en “vreselijk” voor mensen die niet kunnen fietsen. De stad in moeten is geen uitje, benadrukken zij, maar vaak bittere noodzaak.
Denk aan doktersafspraken, gesprekken met juridisch adviseurs of simpelweg boodschappen doen. Juist voor bewoners die al afhankelijk zijn van hulp en ondersteuning voelt het wegvallen van de bus als een stap terug. Alsof de boot nog verder van de samenleving afdrijft.
De bus is niet altijd vol, maar wel belangrijk
Tegelijkertijd geven bewoners ook toe dat de pendelbus niet altijd helemaal vol zit. Een man die terug naar de boot reist, vertelt dat hij dat begrijpt: niet iedereen gaat elke dag de stad in. Maar het gaat volgens hem ook niet om drukte, het gaat om beschikbaarheid.
Toen hij hoorde dat het COA wilde stoppen, probeerde hij nog een compromis voor te stellen: laat de bus dan een paar keer per dag rijden, bijvoorbeeld in de ochtend en namiddag. Maar volgens hem wilde het COA daar niet naar luisteren.
Gemeente: dit was juist onderdeel van de afspraken
De gemeente Amsterdam kijkt anders naar de kwestie. Volgens de gemeente is er bij de afspraken over de opvang op de MS Galaxy expliciet gesproken over vervoer, juist vanwege de afgelegen plek waar het schip ligt.
Amsterdam zegt er voorlopig vanuit te gaan dat het COA voor passend vervoer blijft zorgen. In de afspraken zou zijn opgenomen dat er een verbinding met de stad moet zijn voor mensen die daar behoefte aan hebben. Deze voorwaarde zou ook zo met de gemeenteraad zijn besproken.
Wat betekent dit straks in de praktijk?
Als de pendelbus daadwerkelijk verdwijnt, betekent dat dat bewoners aangewezen zijn op het openbaar vervoer of eigen vervoer. Maar wie zonder fiets zit en minder mobiel is, heeft dan in feite maar één optie: een lange wandeling naar de dichtstbijzijnde halte.
Dat kan ook praktische gevolgen hebben. Afspraken kunnen gemist worden, stress kan toenemen en het gevoel van isolatie kan groeien. Zeker omdat het Westelijk Havengebied geen plek is waar je “even” naartoe loopt voor een boodschap of een praatje: het is een industriële omgeving, niet ingericht op voetgangers.
Spanning tussen beleid en dagelijkse werkelijkheid
Het woord ‘zelfredzaamheid’ klinkt stevig en positief, maar roept in de praktijk vragen op. Zelfredzaam zijn lukt makkelijker als de randvoorwaarden kloppen: veilige routes, betaalbaar vervoer en bereikbare voorzieningen.
Bij de MS Galaxy schuurt het precies daar. De pendelbus was een simpele oplossing voor een lastige locatie. De vraag is nu: komt er een alternatief, wordt er toch bijgestuurd, of moeten bewoners het straks maar uitzoeken met een ov-chipkaart en een lange wandeling?
Hoe nu verder?
Voor bewoners voelt het besluit als een volgende verandering waar ze geen grip op hebben. Voor de gemeente lijkt het te gaan om het nakomen van afspraken en het voorkomen dat de opvanglocatie nog geïsoleerder raakt.
De komende weken zullen uitwijzen of het COA het besluit aanpast, of dat gemeente en COA opnieuw om tafel moeten. Eén ding is duidelijk: voor de mensen op het schip draait dit niet om comfort, maar om toegang tot de stad en tot basisvoorzieningen.
Laat ons weten wat jij hiervan vindt op onze socials: moet zo’n pendelbus blijven, ook als hij niet altijd vol zit, of is het logisch dat bewoners meer gebruik gaan maken van ov en fiets?
Bron: nhnieuws.nl
