Deborah Prum heeft iets meegemaakt wat voor velen een ondenkbare grens is: ze stierf twee keer – en kwam beide keren terug. De ervaringen veranderden haar kijk op het leven volledig. Waar ze vroeger angst voelde bij de gedachte aan de dood, zegt ze nu rust te hebben gevonden. Wat ze meemaakte, beschrijft ze als iets tijdloos en vredigs, iets dat haar kijk op bestaan en spiritualiteit voorgoed veranderde.
Bevalling die bijna fataal afliep
De eerste bijna-doodervaring vond plaats tijdens de bevalling van haar zoon, vier weken voor de uitgerekende datum. Deborah vertelt dat ze plotseling boven zichzelf zweefde en naar beneden keek.
“All of a sudden, the essence of my being was in the corner of a room, looking down at everything,” herinnerde ze zich. Ondanks de paniek in de kamer en de zorgen van artsen, liep de bevalling uiteindelijk goed af en kwam haar zoon gezond ter wereld. Toch bleef het beeld van haar eigen lichaam, gezien vanuit de hoek van de kamer, haar jarenlang bij.
Tien jaar later opnieuw tussen leven en dood
Tien jaar na die bevalling raakten Deborah en haar man betrokken bij een ernstig auto-ongeluk. Ze verloor het bewustzijn en kwam terecht in wat ze beschrijft als een gele ruimte vol licht en rust. “The next thing I know, I’m in this yellow space.
It’s like I’ve been dropped in a vat of yellow pudding, not in a bad way. I’m completely surrounded by this yellow glow,” vertelde ze. Ze voelde geen fysieke aanwezigheid meer, maar ervoer een intense vrede en een vorm van stille vreugde. “It felt timeless. I couldn’t tell you that I was there a minute, or a century.”
Tussen leven, dood en het onbekende
Terwijl haar man in paniek probeerde haar bij bewustzijn te krijgen, hoorde ze zijn stem in de verte. Later vertelde hij dat ze drie tot vier minuten buiten bewustzijn was geweest. Deborah beschrijft dat ze niet wilde terugkeren.
“I felt so guilty about this but I did not want to come back. I didn’t know where I was, but I didn’t want to come back.” Toen ze uiteindelijk haar ogen opende, dacht ze dat een jonge man haar uit de auto had geholpen, maar haar man verzekerde haar dat er niemand anders aanwezig was geweest.
Nieuwe kijk op leven en spiritualiteit
Na haar tweede ervaring veranderde Deborah’s houding tegenover het leven ingrijpend. Ze zegt niet langer bang te zijn voor de dood en meer in het moment te leven. “One of my biggest fears in life is that I’ll die alone or I’ll be abandoned or whatever, but this experience took the edge off this fear,” verklaarde ze.
Ze noemt zichzelf tegenwoordig minder religieus maar juist spiritueler. “My NDEs brought the finiteness of life into sharp focus. I rarely procrastinate because I am never completely convinced that I will be given the gift of another tomorrow.”
Grens tussen wetenschap en geloof
De ervaringen van Deborah sluiten aan bij duizenden getuigenissen van mensen die op het randje van de dood stonden. Wetenschappers blijven verdeeld over de verklaring van zulke bijna-doodervaringen.
Sommigen wijzen op neurologische processen tijdens zuurstoftekort, terwijl anderen geloven dat bewustzijn meer is dan een product van de hersenen. Het onderwerp blijft een mysterie dat de wetenschap, religie én filosofie blijft uitdagen.
Een vredig vooruitzicht
Hoewel niemand met zekerheid kan zeggen wat er na de dood gebeurt, lijken verhalen zoals dat van Deborah hoop te bieden. Haar ervaringen benadrukken dat het einde misschien niet zo angstaanjagend is als velen denken. Voor haar persoonlijk betekende het vooral een bevrijding van angst en een hernieuwde waardering voor het leven zelf.
