Prinses Amalia heeft besloten om vanaf 1 januari 2025 haar onkostenvergoeding niet langer terug te storten. Dit betekent dat ze vanaf nu ruim 125.000 euro per maand ontvangt. Deze wijziging, die door Duitse media breed werd opgepikt, markeert een duidelijke koerswijziging in haar financiële beleid. Haar beslissing roept vragen op, maar Amalia benadrukt dat de vergoeding noodzakelijk is voor haar koninklijke taken.
Sinds haar achttiende verjaardag had Amalia recht op een jaarlijkse onkostenvergoeding. In de eerste jaren besloot ze echter het bedrag terug te storten. De reden hiervoor? Ze vond destijds dat haar rol als Prinses van Oranje geen noemenswaardige kosten met zich meebracht. Dit gebaar werd door velen gezien als een toonbeeld van bescheidenheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid, zeker gezien de publieke discussie over de kosten van het koningshuis.
Verandering van omstandigheden
Nu, enkele jaren later, heeft Amalia haar standpunt herzien. Ze geeft aan dat haar huidige situatie andere eisen stelt. De onkostenvergoeding is volgens haar noodzakelijk om voorzienbare uitgaven te dekken. Deze uitgaven houden verband met haar invulling van de rol als Prinses van Oranje. Denk hierbij aan kosten voor een secretariaat, reserveringen voor een toekomstige woon- en werkplek, en andere uitgaven die nodig zijn om haar functie adequaat te vervullen.
1,5 miljoen euro per jaar
Vorig jaar bedroeg het totale bedrag waar Amalia recht op had 1,8 miljoen euro. Dit bestond uit een inkomen van 322.000 euro en een onkostenvergoeding van 1,51 miljoen euro. Hoewel ze het inkomen voorlopig blijft terugstorten totdat ze haar studie afrondt, zal ze vanaf dit jaar de volledige onkostenvergoeding behouden. “Het inkomen blijf ik uiteraard terugstorten tot het einde van mijn studie,” schreef Amalia in een brief aan de premier.
Reacties uit binnen- en buitenland
De beslissing van Amalia heeft ook internationaal de aandacht getrokken. Duitse media, zoals Ok! Magazin, berichtten uitgebreid over de verandering. “Amalia krijgt per maand ruim 125.000 euro,” kopte het Duitse tijdschrift. In Nederland leidt de beslissing tot wisselende reacties. Terwijl sommigen begrip tonen voor haar beweegredenen, roepen anderen op tot een hernieuwd debat over de hoogte en rechtvaardigheid van de koninklijke vergoedingen.
