Khalid, een jonge zorgprofessional uit Rotterdam, verdient op papier een riante 7500 euro per maand. Toch slaapt hij de laatste maanden slecht. Als zelfstandige in de zorgsector wordt hij hard geraakt door stijgende lasten, onzekere regelgeving en strengere fiscale controles. De vraag of hij zijn geliefde leasewagen – een luxe Tesla Model 3 – in 2025 nog kan betalen, houdt hem dagelijks bezig. “Ik werk keihard, vaak meer dan 50 uur per week, maar het voelt alsof ik steeds verder wegzak.”
Sinds de coronapandemie besloot Khalid zijn vaste contract in de zorgsector op te zeggen. Het werk als zzp’er bood meer vrijheid en aanzienlijk hogere inkomsten. Wat eerst een financieel succesverhaal leek, begint nu echter een bron van stress te worden. “De overheid kijkt ons met een vergrootglas aan. Belastingregels veranderen constant, en ik heb het gevoel dat ik elk moment een boete kan krijgen voor iets waar ik niets van wist.” De onzekerheid eist zijn tol, zowel mentaal als fysiek.
De voorgenomen fiscale veranderingen van 2025 vormen een grote dreiging voor zzp’ers zoals Khalid. Het kabinet overweegt de zelfstandigenaftrek verder te verlagen en de bijtelling voor leasewagens fors te verhogen. “Ik betaal nu al bijna 500 euro per maand aan bijtelling, en dat bedrag gaat straks misschien wel naar 800 euro,” zegt Khalid gefrustreerd. Zijn Tesla, ooit een statussymbool en handig voor lange ritten naar cliënten, dreigt een financiële strop te worden.
Als zelfstandige heeft Khalid geen vast rooster. Hij werkt soms dag en nacht om zijn inkomsten op peil te houden. “Cliënten rekenen op mij, en ik wil ze niet teleurstellen,” vertelt hij. Toch merkt hij dat het werk steeds zwaarder wordt. “Het voelt alsof ik tegen de stroom in zwem. Alles wordt duurder – van boodschappen tot benzine – en ik moet steeds meer werken om hetzelfde over te houden.” De balans tussen werk en privéleven is ver te zoeken.
De onzekerheid over de toekomst doet Khalid twijfelen aan zijn keuze voor het zzp-bestaan. “Ik voel me gevangen. Als ik mijn auto inlever, verlies ik mobiliteit en werkmogelijkheden. Maar als ik hem hou, kom ik misschien in de schulden.” Voor Khalid, die zijn financiële onafhankelijkheid altijd als zijn grootste troef zag, voelt dit als een persoonlijk falen. “Het lijkt alsof de overheid ons kapot wil maken. We worden behandeld alsof we belastingontduikers zijn.”
Khalids verhaal is geen uitzondering. De strengere regels en hogere lasten treffen duizenden zzp’ers in de zorgsector. “Als er geen verandering komt, lopen veel zelfstandigen weg uit de zorg,” waarschuwt hij. Dit kan desastreuze gevolgen hebben voor de toch al overbelaste zorg in Nederland. “Wie gaat er dan voor de patiënten zorgen? De overheid moet inzien dat ze niet alleen ons raken, maar ook de mensen die op ons rekenen.”
Om het hoofd boven water te houden, zoekt Khalid naar alternatieve oplossingen. Hij overweegt een kleiner, tweedehands voertuig aan te schaffen of zelfs een deel van zijn werkuren in loondienst te gaan. “Maar die stappen voelen als een stap terug,” geeft hij toe. Khalid wil zijn vrijheid en autonomie niet zomaar opgeven. Toch blijft hij realistisch: “Als de kosten blijven stijgen, heb ik misschien geen keuze.”
Voor Khalid is de toekomst onzeker. Hij voelt zich onbegrepen en niet gesteund door het beleid. “Ik werk keihard, draag bij aan de samenleving, maar ik krijg alleen maar obstakels op mijn pad.” Zijn verhaal staat symbool voor de uitdagingen waar zzp’ers in Nederland mee te maken hebben. De vraag blijft: hoe lang kunnen mensen zoals Khalid dit nog volhouden?
