Het leven in een flat in het noorden van Manchester werd in de vroege ochtenduren plotseling opgeschrikt door een incident dat diepe sporen naliet. Een relatie die al langere tijd onder spanning stond, kende uiteindelijk een dramatisch dieptepunt.
In de dagen voorafgaand aan de gebeurtenis zagen buren en betrokkenen hoe de sfeer in het appartement van Stephan Garner en Amber O’Brien steeds grimmiger werd.
De communicatie tussen de twee partners verliep steeds moeizamer. Volgens verklaringen waren er regelmatig verhitte discussies die vaak ontaardden in aanhoudende ruzies. Beide partijen voelden zich in de relatie niet gehoord. Garner gaf later aan dat het soms onmogelijk leek om zelfs de kleinste meningsverschillen op te lossen.
Problemen bleven zich opstapelen, omdat Amber volgens hem niet in staat was om verder te gaan na een conflict. Desondanks bleef Garner benadrukken dat hij haar liefhad en het graag wilde laten slagen tussen hen.
Fatale ochtend in Manchester
Pas in de vroege ochtend van 18 april kwam de ware toedracht aan het licht. Amber O’Brien, 33 jaar oud en negen weken zwanger van een tweeling, werd dood aangetroffen op de badkamervloer van het appartement aan Somerton Court in Blackley, het huis dat ze deelde met Garner, de vader van haar ongeboren kinderen.
Haar lichaam werd naakt gevonden, en een patholoog stelde later vast dat zij meer dan zestig steek-, snij- en punctiewonden had opgelopen, waarvan tweeëndertig in het gezicht en de nek.
Voor de rechtbank in Manchester bekende Stephan Garner dat hij zijn zwangere vriendin om het leven had gebracht. Hij ontkent echter dat er sprake was van moord en heeft alleen schuld bekend aan doodslag.
Het drama vond plaats na een uit de hand gelopen ruzie, waarbij Amber hem zou hebben verteld dat zij die ochtend hun tweeling had laten aborteren. Garner verklaarde tegenover de rechter dat hij op dat moment ‘doordraaide’ en de controle verloor.
Relatie onder druk en escalerend conflict
De relatie tussen Garner en O’Brien stond al langere tijd onder druk. Tijdens het proces vertelde Garner meer over het verloop van hun samenzijn. Hij beschreef hoe de situatie steeds uitzichtlozer werd door voortdurende kleine conflicten die nooit werden opgelost.
Hij zei verdrietig te zijn over de richting die hun relatie opging, maar benadrukte dat hij hoopte dat het goed zou komen.
In de dagen voorafgaand aan de fatale gebeurtenis zou Amber telefonisch om een zwangerschapsafbreking hebben gevraagd. Tijdens de zitting werd een opgenomen telefoongesprek uit 15 april afgespeeld, waarin Amber aangaf dat ze haar zwangerschap wilde beëindigen.
Garner verklaarde hierover dat hij niet wist van haar plannen en dat het onderwerp niet besproken was tussen hen.
Gebeurtenissen op de avond voor de dood
Op de avond voorafgaand aan de dodelijke steekpartij bracht Garner tijd door in een pub in Swinton, waar hij samen met een vriend alcohol dronk en cocaïne gebruikte. Later die nacht keerden ze samen terug naar Garners flat.
Daar ontstond opnieuw een felle ruzie tussen Garner en O’Brien. Amber beschuldigde hem van ontrouw en zou hem hebben bedreigd met uitspraken als dat ze ‘een andere man zou regelen om hem een lesje te leren’ of zelfs ‘om hem te doden’.
Volgens de getuigenis van Garner voelde zijn vriend zich ongemakkelijk bij de confrontatie en besloot hij te vertrekken. Garner zelf bleef boos achter vanwege het gedrag van Amber. Nadat hij het huis had verlaten, keerde hij rond 6.20 uur terug naar de flat.
Volgens zijn verklaring was Amber nog steeds agressief en gewelddadig. Ze zou hem opnieuw de uitgang hebben verhinderd en stond met een mes in de hand in de slaapkamer, waar het mes lag vanwege renovatiewerkzaamheden.
De fatale confrontatie
Garner vertelde de rechtbank dat Amber op dat moment tegen hem zei dat ze die ochtend beide kinderen had laten aborteren omdat ze geen kinderen wilde met een ‘bedrieger’. Deze onthulling riep bij Garner sterke emoties op; hij verklaarde verdrietig, boos en volledig van streek te zijn.
Vervolgens ontstond een worsteling waarbij beiden volgens Garner hun handen op het mes hadden. Hij beschreef dat Amber beide handen op de scherpe kant van het mes zette, waarna hij het mes naar beneden drukte, waardoor het in haar terechtkwam. Na deze handeling zou het mes zijn gebroken.
Volgens Garners versie van het verhaal greep Amber daarna een tweede mes. Opnieuw ontstond een gevecht tussen de twee om het wapen in handen te krijgen. Garner verklaarde dat hij uiteindelijk het mes wist te bemachtigen en haar hiermee stak.
Op de vraag hoeveel keer hij Amber had gestoken, antwoordde hij: “Ik weet het niet, ik kan het me niet herinneren.” Hij benadrukte dat hij de steken niet telde en dat hij stopte toen duidelijk werd dat Amber was overleden.
Verklaring van de verdachte
Tijdens het proces lichtte Garner toe waarom hij naar eigen zeggen de controle verloor. Hij noemde het voortdurende verbale en fysieke geweld in de relatie, de mededeling over de abortus en het gevoel van manipulatie en verraad als redenen.
Ook wees hij op het feit dat Amber hem probeerde te steken als aanleiding voor zijn reactie. “Ik ben doorgeslagen door alles wat er is gebeurd. Als je het geheel bekijkt, verklaart dat mijn reactie,” aldus Garner.
Op de vraag waarom hij na het incident de politie niet inschakelde, antwoordde Garner dat hij bang was dat zij hem niet zouden geloven. Uit angst voor arrestatie besloot hij zijn mobiele telefoon te vernietigen door deze in een meer te gooien.
Ook verklaarde hij dat hij Amber’s lichaam in het bad legde vanwege het vele bloed op de vloer.
Voortgang van het proces
Stephan Garner, woonachtig aan Somerton Court in Blackley, heeft in de rechtbank bekend schuldig te zijn aan doodslag, maar blijft de aanklacht van moord ontkennen. De zaak tegen hem wordt behandeld door het Manchester Crown Court.
Inmiddels zijn alle gruwelijke details rondom de dood van Amber O’Brien en haar ongeboren tweeling uitvoerig besproken. De jury kreeg onder meer te horen over de emotionele en fysieke spanningen in de relatie, evenals over de fatale ochtend en de gebeurtenissen direct daarna.
Terwijl de rechtszaak nog voortduurt, blijven de exacte toedracht en de precieze motieven onderwerp van onderzoek en discussie in de rechtbank. Garner blijft volhouden dat hij door een opeenstapeling van emoties en gebeurtenissen heeft gehandeld en dat hij niet met voorbedachten rade heeft gehandeld.
De uiteindelijke uitspraak zal uitwijzen of de rechtbank zijn lezing volgt of dat hij alsnog wordt veroordeeld voor moord.
