Simon Keizer bevindt zich zichtbaar in een nieuwe levensfase waarin zelfreflectie en openheid de boventoon voeren. Tijdens zijn recente theatertour viel al op dat hij anders op het podium stond dan voorheen. Zijn optreden oogde zachter, maar tegelijk ook opvallend eerlijk en kwetsbaar. Die verandering voelde niet ingestudeerd, maar kwam voort uit een innerlijk proces. Het publiek merkte dat zijn woorden meer gewicht droegen dan alleen muzikale intentie.
Proces van onderdrukte gevoelens
De verandering blijkt het gevolg van een langdurig traject waarin Simon geconfronteerd werd met weggestopte emoties. Jarenlang hield hij delen van zichzelf buiten beeld, zowel privé als professioneel.
Gaandeweg ontstond het besef dat zijn verhaal verder reikte dan muziek alleen. In zijn luisterboek Wat moed dat moet wordt duidelijk dat hij bereid is dieper te graven. De zoektocht naar zijn eigen gevoel vormt daarbij de rode draad.
Moment waarop alles kantelde
Tijdens zijn theatertour merkte Simon dat persoonlijke verhalen een andere reactie opriepen bij het publiek. Die reacties maakten indruk en zetten hem aan het denken. Hij realiseerde zich dat hij jarenlang had geleefd naar verwachtingen van anderen.
Daarbij had hij nauwelijks stilgestaan bij wat hij zelf werkelijk voelde. Dat inzicht vormde het begin van een nieuwe fase, waarin eerlijkheid belangrijker werd dan controle.
Keuze voor een luisterboek
Simon voelde dat er verhalen in hem leefden die hij nooit eerder had uitgesproken. Ze vroegen om ruimte en om een vorm die dichtbij bleef. Omdat een traditioneel boek niet tijdig zou verschijnen, koos hij bewust voor een luisterboek. Zijn eigen stem werd zo het directe middel om zijn verhaal te vertellen. Daardoor kreeg zijn persoonlijke reis een intieme en ongefilterde vorm.
Vader worden zonder gevoel
Terugkijkend op zijn leven ontdekte Simon patronen die hij eerder niet herkende. Acht jaar geleden werd hij vader, maar voelde op dat moment vrijwel niets. Die ervaring schrok hem af en riep vragen op. Hij begreep niet waarom zijn emoties achterbleven bij zo’n ingrijpende gebeurtenis. Dat moment werd het startpunt van een diepgaand onderzoek naar zijn innerlijke blokkades.
Confrontatie met jeugdtrauma’s
Via therapie en intensieve gesprekken kwam Simon tot confronterende inzichten over zijn jeugd. Hij ontdekte dat hij een overlevingsmechanisme had ontwikkeld waarin gevoel weinig ruimte kreeg.
Die emotionele afsluiting bood bescherming, maar had ook een hoge prijs. In het luisterboek beschrijft hij hoe afgesloten herinneringen langzaam weer toegankelijk werden. Elke stap bracht helderheid, maar ook pijnlijke erkenning.
Band met Nick tijdens extreme druk
Een belangrijk hoofdstuk in zijn verhaal draait om zijn jaren met Nick. Niet als duo, maar als twee jonge mannen onder extreme druk. De plotselinge roem, de verwachtingen en het hoge tempo deelden zij volledig met elkaar. Simon benadrukt dat Nick de enige was die echt begreep wat die periode met hem deed. Die gedeelde ervaring schiep een band die weinig anderen konden bevatten.
Dankbaarheid ondanks afstand
Hoewel hun muzikale wegen drie jaar geleden uiteenliepen, spreekt Simon met dankbaarheid over die tijd. Ze delen niet langer een dagelijks leven, maar blijven via gezamenlijke vrienden met elkaar verbonden. Hun levens zijn inmiddels uit elkaar gegroeid, iets wat Simon zonder bitterheid benoemt. Hij kijkt er met rust en realisme op terug. Die houding weerspiegelt de balans die hij nu ervaart.
Stilte rond een ingrijpende nacht
Pas later in het luisterboek benoemt Simon een gebeurtenis waar jarenlang over werd gezwegen. Hij vertelt dat hij en Nick aanwezig waren bij de Volendamse nieuwjaarsbrand. Net als veel dorpsgenoten spraken zij er nooit over. De stilte leek destijds de enige manier om verder te gaan. Uiteindelijk bleek die stilte een zware last te dragen.
Opeenstapeling van verlies
De impact van die nacht raakte verweven met andere traumatische gebeurtenissen in zijn leven. Een jaar eerder verloor Simon zijn vader, een verlies dat nooit volledig werd verwerkt. Die opeenstapeling van ervaringen sloot zijn emoties steeds verder af. Pas veel later begreep hij hoe diep deze momenten in hem verankerd waren. Dat besef markeerde het begin van echte verwerking.
Verandering in muziek en creatie
Zodra Simon zichzelf toestond die oude wonden te erkennen, veranderde zijn muziek vanzelf. Zijn eerste soloalbum Ruimte ontstond vanuit een ongekende eerlijkheid. Waar hij eerder rekening hield met gevoelens van Nick, schrijft hij nu volledig vanuit zichzelf. De liedjes raken diepere lagen en intiemere thema’s. Die artistieke vrijheid voelt voor hem als een bevrijding.
Groei als mens en vader
Simon ervaart dat zijn persoonlijke ontwikkeling doorwerkt in alle aspecten van zijn leven. Hij voelt zich niet alleen sterker als artiest, maar ook als vader en partner. Wat hij vroeger wegstopte, krijgt nu erkenning en ruimte. Daardoor ervaart hij meer rust in zijn dagelijks leven. Die innerlijke ruimte weerspiegelt zich zowel privé als professioneel.
Betekenis van het delen
Wat moed dat moet verschijnt op 30 december op Storytel en markeert een belangrijk keerpunt. Voor Simon is het luisterboek meer dan een publicatie. Het is een bewuste keuze om zijn geschiedenis onder ogen te zien. Hij benadrukt dat trauma’s niet verdwijnen door ze te negeren. Ze verzachten pas wanneer ze worden benoemd.
Eigenaarschap over het verleden
Simon had niet verwacht dat het delen van zijn verhaal zoveel impact zou hebben. Toch voelt hij dat deze stap noodzakelijk was. Niet om pijn opnieuw te beleven, maar om er eigenaarschap over te nemen. Het proces vroeg moed, maar bracht ook bevrijding. Zoals hij het zelf samenvat: “wat moed dat moet”.
