Met een openhartige post op Instagram neemt Royce de Vries je mee naar een dag die voor altijd in zijn geheugen gegrift staat. Op 6 juni 2021 bracht hij samen met zijn vader, misdaadjournalist Peter R. de Vries, een bezoek aan de filmset van De Grote Sinterklaasfilm. Wat toen een luchtige werkdag leek, kreeg later een veel zwaardere betekenis.
Achteraf bleek die dag een van de laatste tastbare herinneringen aan hun hechte band. Exact een maand na de opnames werd Peter neergeschoten in Amsterdam. Hij overleed aan zijn verwondingen, en sindsdien draagt Royce dat moment met zich mee als een onuitwisbaar monument van liefde en verlies.
Loodzware lading
De foto die Royce deelt laat hem samen met zijn vader en regisseur Lucio Messercola zien. De drie lachen ontspannen, onbewust van wat zou volgen. “De eerste foto is genomen op 6 juni 2021. Samen met mijn vader en Lucio Messercola op de set van De Grote Sinterklaasfilm.
Een bijzondere dag, een maand voor de aanslag op mijn vader,” schrijft hij onder de foto. Juist de eenvoud van zijn woorden snijdt diep. Wat voor anderen een gewone werkdag zou zijn, groeide voor Royce uit tot een monument van herinnering en gemis.
Dezelfde set, andere realiteit
Opnieuw is het 6 juni. Royce staat wederom op de filmset, opnieuw met Lucio, maar deze keer ontbreekt zijn vader. “De tweede foto is van vannacht, 6 juni 2025, exact vier jaar later. Opnieuw met Lucio. Opnieuw op de set van De Grote Sinterklaasfilm.
Dit is inmiddels de vijfde keer dat ik in de film meespeel. Het is fijn dat we de traditie kunnen voortzetten!” Met die woorden toont hij hoe hij de leegte probeert te vullen met rituelen en herinneringen. De jaarlijkse opnames zijn niet alleen werk, maar een symbolisch houvast geworden in het rouwproces.
Het publiek leeft mee
Onder de emotionele post verschenen talloze reacties van volgers die geraakt zijn door zijn verhaal. Mensen uit alle hoeken van het land deelden hun bewondering voor Royce en hun respect voor de nagedachtenis aan Peter R. de Vries.
Een volger schreef: “We gaan ieder jaar met de kinderen naar deze film en ieder jaar valt dan de naam van je vader. Zet deze traditie graag voort!” Een ander reageerde: “Prachtige traditie, nooit, maar echt nooit zullen we jullie fantastische vader vergeten.” De verbondenheid tussen publiek en familie blijft groot, ook jaren na de tragedie.
Gezamenlijke beelden als onschatbare troost
De scène waarin Peter R. figureerde, is bewust nooit uit de film verwijderd. Voor Royce betekent dat alles. Hij vertelde eerder aan RTL Boulevard hoe belangrijk die beelden voor hem zijn. “Ik realiseerde mij ook dat het de laatste beelden zijn van mij en mijn vader samen, voor zover ik dat weet.
Dus voor mij zijn het ook nog hele bijzondere beelden met een aparte lading.” Deze beelden zijn geen filmdecor meer, maar een dierbaar monument. Ze tonen een vader en zoon, niet alleen in beeld, maar in onverwoestbare verbondenheid.
Traditie die het verlies dragelijker maakt
De jaarlijkse opnames van De Grote Sinterklaasfilm zijn voor Royce meer dan een terugkerende rol. Ze zijn een manier om zijn vader dichtbij te houden. Door telkens terug te keren naar diezelfde plek en met dezelfde mensen te werken, bouwt hij voort op de liefde en verbondenheid van vroeger.
Wat begon als een filmopname, is uitgegroeid tot een persoonlijke traditie vol betekenis. Rouw hoeft niet te breken; het kan je ook helpen bouwen, als je de juiste vormen weet te vinden. Royce doet dat, elk jaar opnieuw, met stille kracht.
