Het publiek van Concert at Sea was getuige van een optreden dat alle verwachtingen overtrof. Suzan en Freek verschenen hand in hand op het podium voor hun eerste show sinds het bekend werd dat Freek ernstig ziek is. Wat volgde, was een intens moment van ontlading, waarin duizenden bezoekers twee minuten lang onafgebroken applaudisseerden. De emoties waren voelbaar in elke hoek van het strand. Je voelde dat iedereen op dat moment één was met het muzikale duo.
Toen Suzan en Freek het podium betraden, veranderde de sfeer direct. De menigte barstte uit in een luid gejuich dat minutenlang aanhield. Duizenden mensen klapten met hart en ziel, alsof ze Freek en Suzan een collectieve omhelzing wilden geven. De twee artiesten vlogen elkaar spontaan in de armen. Hun tranen spraken boekdelen. “Het zijn tranen van geluk,” vertelden ze zichtbaar aangedaan tegen het publiek dat zich had verzameld aan de waterkant.
Tijdens het openingsnummer Dromen in kleur brak het applaus opnieuw los, juist op het moment dat Freek zijn eerste noten zong. De ontroering golfde letterlijk over het terrein. Het publiek liet voelen hoeveel liefde er voor het duo is, en Suzan en Freek leken elke seconde in zich op te nemen.
Freek deelt zijn kwetsbaarheid met het publiek
Na het eerste lied richtte Freek zich tot het publiek. Zijn stem trilde. “Het voelt zo onwerkelijk om hier vanavond te zijn. En wij zijn zo dankbaar om hier vanavond te zijn,” sprak hij. Daarna gaf hij een bijzondere inkijk in hun persoonlijke situatie. Zonder omwegen vertelde hij hoe zwaar deze periode voor hen is. “Ik hoef niemand uit te leggen hoe moeilijk deze periode is. Wij gaan door de moeilijkste fase van ons leven.”
De stilte die daarop volgde, was oorverdovend. Iedereen luisterde, met kippenvel en brok in de keel. Het was een moment van verbondenheid waarin het persoonlijke verhaal van Freek resoneerde bij duizenden mensen.
Bewust kiezen voor het moment en het leven vieren
Freek deelde hoe deze moeilijke periode zijn kijk op het leven heeft veranderd. “Wij proberen de toekomst een beetje los te laten. Hoe morgen eruitziet, dat weten wij niet en jullie ook niet.” Die uitspraak kwam aan. Je voelde dat het uit het hart kwam.
Hij vervolgde met een krachtige boodschap. “We willen niet thuis wachten, we willen het leven vieren en er elke dag iets moois van maken. Dit hier vandaag, samen met jullie, dat is waar wij energie van krijgen. Laten we het leven vieren.” Zijn woorden werden ontvangen met luid applaus en zichtbare instemming van het publiek. Een collectief besef: het nu is alles wat telt.
‘Dat hadden we niet aangekund’
Suzan lichtte toe dat ze blij was dat ze het optreden niet hadden afgezegd. “Dan moeten we op tv gaan kijken dat iemand anders op deze spot mag staan. Dat kunnen wij niet aan.” Met die uitspraak maakte ze duidelijk hoeveel betekenis dit moment voor hen heeft. Niet alleen als artiesten, maar vooral als mensen die midden in een turbulente periode verkiezen om te delen en te verbinden.
– Tekst gaat verder onder de video –
Het optreden werd afgesloten met een belofte die hoop ademde. “Dit gaan we nooit vergeten. Ik hou ervan om dingen alvast te plannen. Ik zeg bij deze alvast: Concert at Sea, tot volgend jaar.” Die woorden ontketenden een nieuwe golf van gejuich. De staande ovatie die volgde, bleef nog lang hangen in de zwoele avondlucht.
