Jade Kops heeft opnieuw een persoonlijk en emotioneel bericht gedeeld op Instagram. Daarin beschrijft ze openhartig hoe zwaar haar lichaam het momenteel heeft. Sinds de tumor verder is gegroeid, merkt ze dat haar energie steeds sneller weglekt. Dat besef komt hard binnen. Ze schrijft dat alles haar te veel wordt. Ze loopt zichzelf steeds vaker tegen het lijf.
Aanbevolen Video
Scroll om verder te lezen.
Dagelijks leven onder druk
De achttienjarige probeert haar dagen zo goed mogelijk door te komen. Toch merkt ze dat zelfs kleine activiteiten veel van haar vragen. Haar lichaam geeft duidelijke signalen af. Die signalen kan ze niet langer negeren. Dat maakt deze periode confronterend. De onzekerheid die daarbij hoort, voelt steeds zwaarder.
Grenzen van het lichaam
Afgelopen dinsdag bezocht Jade haar opa en oma. Het leek een rustige middag te worden. Toch bleek het bezoek zwaarder dan verwacht. Later die avond voelde ze zich zo slecht dat ze ziek op de bank lag. Ze moest meerdere keren overgeven. Dat moment maakte pijnlijk duidelijk hoe beperkt haar reserves zijn.
Optelsom van uitputting
Volgens Jade lag het niet alleen aan dat ene bezoek. Het was een optelsom van alles wat zich opstapelde. Haar lichaam is moe en heeft nauwelijks reserves. Dat merkt ze steeds vaker. Ook dingen die eerder vanzelf gingen, kosten nu moeite. Die verandering confronteert haar dagelijks.
Aanhoudende klachten
Ze schrijft dat ze vrijwel de hele dag uitgeput is. De energie ontbreekt, terwijl misselijkheid blijft opspelen. Ook hoofdpijn speelt haar parten. Die combinatie maakt haar onrustig. Ze hoopt dat overbelasting de oorzaak is. Zekerheid daarover heeft ze niet.
Hoop en angst verweven
Jade laat weten dat ze hoopt dat de klachten tijdelijk zijn. Tegelijk is ze bang dat er meer aan de hand is. Die angst is begrijpelijk gezien haar medische situatie. De onzekerheid weegt zwaar. Hoop en vrees bestaan naast elkaar. Dat maakt deze fase emotioneel intens.
Slecht nieuws na onderzoek
Vorige maand kreeg Jade opnieuw slecht nieuws. De tumor waar ze al langere tijd tegen vecht, is verder gegroeid. Die groei is niet klein gebleven. De tumor breidt zich uit richting haar neus. Ook haar oor en hersenen worden bedreigd. Dat nieuws kwam hard aan.
Behandeling niet meer mogelijk
Door deze ontwikkeling is bestraling geen optie meer. Jade heeft in het verleden al veel behandelingen gehad. Verdere kankerbehandeling via bestraling brengt te grote risico’s. Artsen waarschuwden voor ernstige complicaties. Die waarschuwingen maken de situatie extra beladen. De keuzes worden steeds beperkter.
Levensgevaarlijke risico’s
Er bestaat een aanzienlijke kans op een grote inwendige bloeding. Zo’n bloeding kan tijdens of kort na bestraling optreden. De gevolgen zouden fataal kunnen zijn. Dat besef is zwaar om te dragen. Het maakt de situatie complex. Angst en realiteit komen hard samen.
Vooruit blijven kijken
Ondanks alles probeert Jade niet op te geven. Ze schrijft dat ze meer rust inplant. Haar dagen zijn rustiger geworden. Dat valt niet altijd mee voor iemand met zoveel levenslust. Toch probeert ze te luisteren naar haar lichaam. Dat vraagt voortdurende aanpassing.
Vechten op eigen voorwaarden
Ze blijft vasthouden aan hoop, ook wanneer alles zwaar voelt. Jade erkent dat het haar diep raakt. Toch wil ze blijven vechten. Niet door te forceren, maar door grenzen te respecteren. Die houding helpt haar overeind te blijven. Het is haar manier van volhouden.
Blik op de toekomst
Na de feestdagen keek Jade voorzichtig vooruit. Ze sprak open over 2026. Het jaar daarvoor leefde ze met de gedachte dat ze de feestdagen misschien niet zou halen. Dat besef blijft haar bij. Het geeft perspectief, maar ook pijn. De toekomst blijft onzeker.
Terugblik op een zwaar jaar
Het jaar 2025 bracht veel hoogte- en dieptepunten. Toch kijkt Jade met een zekere tevredenheid terug. Ze noemt het jaar zwaar, maar waardevol. Ondanks alles geeft ze het een ruime voldoende. Die conclusie laat zien hoeveel veerkracht ze bezit. Elk moment kreeg betekenis.
Feestdagen vol tegenstrijdige gevoelens
De feestdagen waren emotioneel dubbel voor Jade. Ze genoot intens van het samenzijn. Tegelijk voelde ze spanning en verdriet. Die gevoelens liepen voortdurend door elkaar. Elke minuut probeerde ze vast te houden. De gedachte aan afscheid bleef aanwezig.
Schaduw over mooie momenten
Tijdens mooie momenten bleef een donkere wolk hangen. Het idee dat dit misschien de laatste keer was, knaagde. Die spanning maakte genieten ingewikkeld. Toch probeerde Jade aanwezig te zijn. Ze wilde herinneringen maken. Met een lach, maar ook met tranen.
Openheid zonder filter
Jade deelt haar gevoelens zonder ze mooier te maken. Juist die eerlijkheid maakt haar verhaal raak. Ze laat zien hoe complex leven met onzekerheid is. Hoop, angst en dankbaarheid bestaan naast elkaar. Die openheid raakt velen. Haar woorden blijven hangen.
Herstel na ingrijpende ingreep
Naast alles herstelt Jade van een zware medische ingreep. Door de tumorgroei kan ze geen slangetje meer via haar neus gebruiken. Sondevoeding via die weg is niet langer mogelijk. Daarom stapte ze over op een PRG-sonde. Dat betekende opnieuw aanpassen.
Nieuwe realiteit
De PRG-sonde wordt via de buikwand geplaatst. Die verandering was ingrijpend. Het herstel kost tijd en energie. Daardoor verliepen de feestdagen anders dan gehoopt. Toch was Jade dankbaar dat ze erbij kon zijn. Aanwezig zijn betekende alles.
Onzekerheid over wat komt
In haar bericht sluit Jade af met indringende woorden. Ze weet niet wat 2026 zal brengen. Dagen, weken of maanden blijven onzeker. Die onzekerheid is beangstigend. Toch weigert ze op te geven. Ze wil blijven voelen en beleven.
Blijven vechten voor morgen
Jade schrijft dat ze blijft vechten. Ze wil alles halen uit de tijd die haar rest. Haar wens is eenvoudig, maar krachtig. Ze hoopt dat er dit jaar geen lege stoel staat. Die gedachte geeft richting. Het is haar motivatie om door te gaan.
