De bekende presentator Cornald Maas (62) heeft in een indringend gesprek met het AD onthuld dat hij lijdt aan een zeldzame, kwaadaardige vorm van chronische kanker. De diagnose volgde vlak na zijn aanwezigheid bij het Eurovisie Songfestival in Liverpool, waar hij samen met Joost Klein aanwezig was. Tijdens die reis merkte hij iets vreemds op aan zijn voet, wat uiteindelijk zijn hele perspectief op het leven zou veranderen.
‘Raar bobbeltje’
Toen je leest dat Cornald een ‘raar bobbeltje’ onder zijn voet ontdekte, klinkt dat wellicht onschuldig. Toch bleek het begin van een medisch traject vol onzekerheid. Wat volgde waren weken van intensieve onderzoeken. Die periode bracht veel spanning met zich mee, waarbij telkens werd gehoopt op geruststellend nieuws dat maar niet kwam.
Uiteindelijk werd duidelijk dat het ging om een zeer zeldzame vorm van chronische kanker. Deze variant kan zich slechts op enkele plekken in het lichaam ontwikkelen: onder je voet, in je onderbeen of in je hand. Het nieuws sloeg in als een bom. Toch bleef Cornald opmerkelijk nuchter en liet hij zich niet volledig meeslepen door angst of paniek.
Tumor succesvol verwijderd
Gelukkig bracht de diagnose niet het ergste scenario met zich mee. De tumor onder zijn voet werd volledig verwijderd en artsen vonden geen uitzaaiingen. Toch betekent dit niet dat hij de ziekte nu achter zich kan laten.
Iedere keer dat hij opnieuw een afwijking ontdekt, moet hij meteen in actie komen. Die continue alertheid blijft onderdeel van zijn leven. Cornald zelf bekijkt de situatie met kalmte en ratio. Hij benadrukt dat hij geen chemotherapie hoefde te ondergaan en wil zijn verhaal niet dramatiseren.
‘Relatie is intenser geworden’
Ondanks de fysieke impact is het vooral op mentaal vlak dat de ziekte sporen heeft achtergelaten. Je merkt dat het Cornalds kijk op het leven en de dood heeft veranderd. Zijn relatie met partner Martijn is intenser geworden en hij voelt diepe dankbaarheid voor wat hij tot nu toe heeft mogen meemaken.
De angst voor de dood maakt steeds vaker plaats voor berusting. Hij stelt zichzelf de vraag die je misschien ook zou kunnen stellen: waarom zou het mij níét overkomen? Die gedachte gaf hem, verrassend genoeg, juist rust.
Cornald deelt zijn verhaal niet om medelijden op te wekken, maar om eerlijk te zijn over wat hem is overkomen. Hij kiest voor openheid en benadrukt de waarde van relativering.
Zijn benadering is ontwapenend en getuigt van een krachtige houding tegenover tegenslag. Zijn verhaal herinnert je eraan dat gezondheid kwetsbaar is, maar dat veerkracht en dankbaarheid een mens sterker kunnen maken.
