statushouders blijken hun met voorrang verkregen sociale huurwoning door te verhuren aan derden. Dit gebeurt volledig buiten de regels om en levert sommigen honderden euro’s winst per maand op. Uit een undercoveronderzoek van het AD blijkt dat de illegale handel plaatsvindt via Arabischtalige Facebook-groepen, waar kamers en studio’s worden aangeboden voor bedragen tussen de 400 en 1500 euro per maand.
Dubbele huurinkomsten
Een Syrische man blijkt een studio in het centrum van Amsterdam, die hij voor 700 euro huurt van woningcorporatie Ymere, door te verhuren voor het dubbele bedrag. Hij woont er zelf niet, maar verblijft bij zijn vrouw die eveneens een woning toegewezen kreeg.
Daarmee profiteert het stel van twee sociale huurwoningen, waarvan één inmiddels als verdienmodel dient. In Maassluis biedt een andere statushouder een kamer aan voor 500 euro, terwijl hij in zijn eentje drie slaapkamers bezet.
Misbruik van urgentieverklaringen
De woningen werden toegekend met een urgentieverklaring, een regeling die speciaal is ontworpen om statushouders versneld aan woonruimte te helpen. Zij krijgen daarbij voorrang op reguliere woningzoekenden.
Uit het onderzoek blijkt nu dat een deel van hen deze regeling misbruikt door de verkregen woning commercieel te gebruiken. De onderhuurconstructies duiken op in onder andere Amsterdam, Rotterdam, Capelle aan den IJssel en Maassluis.
Woonfraude
Woningcorporaties zoals Ymere, Maasdelta en Havensteder bevestigen dat het onderverhuren van sociale huurwoningen illegaal is. Ze geven aan regelmatig te maken te hebben met dit soort woonfraude.
Volgens Havensteder speelt het probleem in Rotterdam in ongeveer tien procent van de huurwoningen. De corporatie noemt het schrijnend dat juist statushouders zich eraan schuldig maken, omdat zij eerder dan anderen een woning krijgen toegewezen.
Oproep tot strengere controle en handhaving
De omvang van het probleem zorgt voor groeiende verontwaardiging binnen woningcorporaties. Door dit soort constructies worden schaarse huurwoningen onttrokken aan het systeem.
Daardoor wordt de toch al lange wachttijd voor andere woningzoekenden verder verlengd. De betrokken corporaties pleiten voor intensievere controles en een betere informatie-uitwisseling met gemeenten, zodat fraude sneller opgespoord kan worden.
Wachtlijst groeit, vertrouwen daalt
Door de illegale praktijken groeit niet alleen de druk op de woningmarkt, maar ook het wantrouwen richting het systeem dat voorrang verleent aan kwetsbare groepen. De situatie zet het beleid onder druk en roept vragen op over de eerlijkheid en effectiviteit van de regels die nu gelden.
Woningzoekenden die al jarenlang wachten op een woning voelen zich gepasseerd wanneer blijkt dat toegewezen woningen als inkomstenbron worden gebruikt. De roep om herziening van de voorrangsregeling klinkt dan ook steeds luider binnen zowel politiek als maatschappij.
