Het overlijden van Sjaky heeft diepe sporen nagelaten bij de mensen die hem van dichtbij kenden. Via Instagram deelt Danny Froger een persoonlijk en zichtbaar emotioneel eerbetoon aan de man die hij beschrijft als een dierbare vriend. Bij een foto van Sjaky staat hij stil bij hun band, de herinneringen die ze deelden en het gemis dat nu overheerst. Hoewel hun levens elkaar de laatste tijd minder vaak kruisten, blijkt uit zijn woorden hoe sterk de verbondenheid altijd is gebleven.
Bij de foto kiest Danny Froger voor eerlijke en ongefilterde woorden, waarin bewondering en verdriet samenkomen. “We zijn elkaar de laatste tijd misschien iets meer uit het oog verloren, maar nooit uit het hart.” Met die zin benadrukt hij dat afstand nooit gelijkstond aan verwijdering. In het vervolg van zijn bericht richt hij zich rechtstreeks tot zijn vriend. “Lieve vriend, De goeie gaan altijd als eerste. Het klinkt cliché, maar verdomme… jij bént zo’n goeie”, schrijft hij, waarbij de emotie duidelijk voelbaar is.
Herinneringen vol warmte en humor
In zijn eerbetoon haalt Froger een anekdote aan die het karakter van Sjaky treffend schetst. Hij beschrijft hoe Sjaky altijd klaarstond voor anderen en zich zonder aarzeling liet overhalen om te helpen. “Je staat altijd klaar voor iedereen. Altijd een groot hart. Do heeft je wel eens zo gek gemaakt om een bank met haar op te halen in Venlo.”
Het verhaal krijgt een luchtige wending wanneer ook de terugweg wordt genoemd. “En omdat het ritje zo gezellig was kreeg ze je ook nog zo gek om op de terugweg dan ook nog maar even langs de IKEA te gaan want de bus was nog niet vol genoeg en past nog makkelijk een bed bij.”
Een typerende opmerking
De herinnering wordt afgerond met een opmerking die volgens Froger perfect past bij wie Sjaky was. “Ik wist van niks en hoorde bij aankomst alleen maar: Als ze niet zo knap was had ik dit nooit gedaan.” Het is een detail dat niet alleen een glimlach oproept, maar ook laat zien hoe Sjaky met humor en relativering in het leven stond. Juist die kleine momenten maken het verlies voor zijn vrienden extra pijnlijk en intens.
Vriendschap die bleef bestaan
Hoewel het contact minder frequent werd, onderstreept Froger dat de vriendschap nooit is verwaterd. Hij vertelt hoe Sjaky hem onverwacht berichten stuurde, waarin trots en plagerij hand in hand gingen. “Je stuurde me zomaar uit het niets dat je trots op me was om het daarna meteen weer af te sluiten met iets waardoor ik vooral niet naast m’n schoenen zou gaan lopen.” Het typeert een relatie waarin steun werd gecombineerd met nuchterheid en humor, zonder grootse woorden maar met oprechte betrokkenheid.
Afscheid met een knipoog
Aan het einde van zijn bericht kiest Danny Froger voor een afsluiting die zowel liefdevol als kenmerkend is voor hun band. “We gaan je missen vriend”, schrijft hij, gevolgd door een laatste groet. “Doe al die andere goeie daarboven de groeten en neem een lekker koud biertje.” Het is een afscheid dat verdriet erkent, maar ook ruimte laat voor de herinnering aan wie Sjaky was en hoe hij in het leven stond.
Ook Sven Versteeg in rouw
Niet alleen Danny Froger staat stil bij het verlies. Ook Sven Versteeg laat via Instagram weten hoe hard het overlijden van Sjaky hem raakt. In zijn bericht schetst hij een lange geschiedenis die teruggaat tot zijn jeugd. “Sjaky dé Manager, mijn allergrootste vriend”, opent hij zijn eerbetoon. “Vanaf mijn twaalfde waren we onafscheidelijk. Iedereen weet dat ook, wat ben ik daar trots op.” De woorden maken duidelijk hoe bepalend Sjaky is geweest in zijn leven.
Samen groot geworden
Versteeg beschrijft hoe hun band zich ontwikkelde binnen hun gezamenlijke werk en ambities. Hij haalt herinneringen op aan hun tijd in het licht en geluid, waarin ze jarenlang samenwerkten. “Door ons vak in het licht & geluid. Jarenlang heb ik bij je gewerkt.” Later volgde een nieuw hoofdstuk, toen Versteeg besloot zich te richten op muziek. “Daarna door m’n zangcarrière, dat avontuur zijn we samen vanaf 0 begonnen.” Die stap bleek het begin van een intensief en gezamenlijk traject.
Geloof en vertrouwen
Het vertrouwen dat Sjaky in hem stelde, blijft Versteeg bijzonder bij. Hij citeert het moment waarop hij zijn wens uitsprak om zanger te worden. “‘Sjaky, ik wil zanger worden’. Je reageerde: ‘Hij heeft weer wat hoor, nou, dan gaan we dat toch proberen’.” Wat begon als een idee groeide uit tot een succesvolle samenwerking. “Dat projectje van ons is aardig gelukt.” De woorden laten zien hoe belangrijk die steun en dat geloof zijn geweest.
Dagelijks contact en gedeelde momenten
In zijn bericht staat Versteeg stil bij het dagelijkse contact dat ze hadden. “Elke dag meerdere keren bellen over werk, privézaken of gewoon slap lullen.” Het zijn juist die vanzelfsprekende momenten die nu zo pijnlijk ontbreken. Hij benadrukt hoeveel hoogtepunten ze samen beleefden en hoe verweven hun levens waren geraakt. “Wat hebben we ongelofelijk veel hoogtepunten meegemaakt samen.” Het verlies laat een leegte achter die nauwelijks te bevatten is.
Een onvoorstelbaar gemis
Het afscheid valt Versteeg zichtbaar zwaar. “Ik weet echt niet wat ik zonder je moet, Sjaky.” De woorden zijn rauw en eerlijk, zonder opsmuk. Hij sluit zijn bericht af met een liefdevolle verklaring. “Ik ga je zo verschrikkelijk missen. Hou van je.” Met de toevoeging “Liefs, je bonuskind” maakt hij nog één keer duidelijk hoe diep hun band ging, voorbij werk en vriendschap alleen.
Blijvende indruk
De reacties van Danny Froger en Sven Versteeg laten zien welke indruk Sjaky heeft achtergelaten op de mensen om hem heen. Hun eerbetonen schetsen het beeld van een man met een groot hart, een scherp gevoel voor humor en een onvoorwaardelijke loyaliteit aan zijn vrienden. In de woorden van degenen die hem kenden, blijft hij voortleven als iemand die altijd klaarstond, meedacht en meeleefde, ook wanneer niemand dat van hem verwachtte.
