De wereld van de Nederlandse opiniejournalistiek is de afgelopen dagen opnieuw opgeschud. De aanleiding is een tekst die niet alleen verontwaardiging oproept, maar ook vragen doet rijzen over wat het publiek eigenlijk moet lezen in hun ochtendkrant.
Veel lezers van De Gelderlander uitten hun verbazing over het feit dat zij geconfronteerd werden met een column waarin de dood van anderen op een lijstje werd gezet. De vraag waarom er überhaupt ruimte is voor dergelijke lijsten in een dagblad, bleef bij velen onbeantwoord.
Ondertussen lijkt de schrijver van het stuk, Marcel Rözer, zichzelf mogelijk te zien als een empathisch en goed mens, zo denken sommige lezers cynisch.
Ophef na het verschijnen van de column
De directe aanleiding voor de ophef is een column van Marcel Rözer in De Gelderlander. In het stuk werd een lijstje gepresenteerd van mensen die volgens de columnist, in plaats van Paulien Cornelisse, hadden mogen overlijden.
Het overlijden van schrijfster en cabaretière Paulien Cornelisse werd op deze manier in een controversiële context geplaatst.
De column leidde vrijwel onmiddellijk tot heftige reacties. Lezers noemden het stuk “te goor” en uitten hun onbegrip over de motieven achter het schrijven van zulke teksten. In de woorden van een van de critici: “Kan het omdraaien en linkse engerds gaan noemen, hè Marcel, maar dat vind ik te ver gaan.”
Zulke reacties illustreren de grenzen die voor veel mensen worden overschreden door op deze manier over de dood van anderen te spreken.
LEES OOK:Thuiswinnaar Miljoenenjacht klapt uit de school na enorme prijs
Verontwaardiging en harde woorden
De reacties op de column zijn niet mals. De toon in de discussies is fel en wordt gekenmerkt door termen als “duivelse mannen”. Daarbij wordt er gesuggereerd dat niet alleen de columnist, maar ook bredere groepen binnen het politieke spectrum zich schuldig maken aan dit soort denkwijzen.
In de discussie klinkt door dat “links zwaar ziek is en andersdenkenden eerder de dood gunt”. Het idee dat bepaalde mensen bepalen wie het leven waard is, wordt door sommigen als “gruwelijk volk, verachtelijk” omschreven.
Deze beschuldigingen, gericht op een hele politieke richting, laten zien hoe diep de emoties zitten en hoe snel men geneigd is om van individuele columns naar bredere maatschappelijke oordelen te gaan. De grens tussen satire, opinie en morele grenzen lijkt voor veel lezers in deze kwestie volledig zoek.
Discussie over grenzen aan opinie en satire
De kwestie roept ook bredere vragen op over de rol van satire en opinie in de media. Waar ligt de grens tussen scherpe kritiek en het overschrijden van morele of ethische normen? In dit geval zijn veel lezers van mening dat de column een duidelijke grens heeft overschreden.
Het gebruik van het overlijden van Paulien Cornelisse als aanleiding voor dergelijke uitspraken wordt als onsmakelijk en kwetsend ervaren.
De column heeft niet alleen tot discussie geleid binnen de lezersgroep van De Gelderlander, maar ook op sociale media zijn de reacties niet van de lucht.
Er wordt volop gesproken over of het publiceren van dergelijke columns nog binnen de grenzen van de vrijheid van meningsuiting valt, of dat hier de menselijke maat en het respect voor een overledene uit het oog zijn verloren.
De ANTISEMIET Marcel Rözer grijpt de dood van Paulien Cornelisse aan om de HELD van de USA en BESCHERMER van Israël President Donald Trump en de HELD van Israël Premier Benjamin Netanyahu DOOD TE WENSEN!
😠😠😠
#SteunTrump #SteunNetanyahu #BeschermJoden https://t.co/dg2RLvlNjM— Lou Lewinsky 2 (@lewinskylou2) October 3, 2026
Reacties op sociale media en onder lezers
De commotie rondom de column beperkt zich niet tot de krant zelf. Op sociale media uiten talloze mensen hun afschuw, waarbij woorden als “walgelijk” en “respectloos” veelvuldig gebruikt worden. Sommige lezers eisen zelfs excuses van de krant, terwijl anderen suggereren dat de columnist in kwestie geen plek meer zou moeten krijgen in het publieke debat.
Bij trouwe lezers van De Gelderlander overheerst verbazing en woede over de publicatie. Velen geven aan dat ze het onbegrijpelijk vinden dat een dergelijke column door de redactie is goedgekeurd en geplaatst. De vraag wie verantwoordelijk is voor het laten passeren van deze tekst, wordt herhaaldelijk gesteld.
Enkele lezers merken op dat het onduidelijk is waarom de krant haar lezers met zulke stukken lastigvalt.
De kritiek richt zich niet alleen op de schrijver van de column, maar ook op de redactionele keuzes van De Gelderlander zelf. De discussie over wat wel en niet toelaatbaar is in het publieke debat, laait hierdoor verder op.
De roep om meer respect en menselijkheid in de media klinkt steeds luider in de reacties die online circuleren.
Felle polarisatie en maatschappelijke impact
De nasleep van deze column laat zien hoe snel het debat over de grenzen van vrije meningsuiting en respect voor overledenen kan polariseren. Niet alleen de inhoud, maar ook de politieke lading die aan het stuk wordt gegeven, zorgt ervoor dat de kwestie verder escaleert.
Termen als “links is zwaar ziek” en “gruwelijk volk” worden niet geschuwd in de discussies, waarmee de verontwaardiging een persoonlijk en politiek karakter krijgt.
De maatschappelijke impact van de column reikt daarmee verder dan het individuele geval. Voor- en tegenstanders van scherpe satire en het vrije woord treffen elkaar in verhitte online discussies, waarbij de dood van Paulien Cornelisse een beladen onderwerp blijft.
De vraag blijft in de lucht hangen of er grenzen moeten zijn aan wat er in columns over overledenen geschreven kan worden, en wie die grenzen stelt.
