Voor veel grootouders zijn de feestdagen een moment van samenzijn, maar voor Yvonne, oma van twee jonge kleinkinderen, voelt het dit jaar anders. Ondanks haar betrokkenheid bij het gezin, waar ze drie dagen per week op haar kleinkinderen past, is ze niet uitgenodigd om kerst samen te vieren. Het besluit van haar dochter en schoonzoon heeft haar diep geraakt.
Yvonne’s dochter heeft haar kerstplannen strak geregeld. Kerstavond wordt gevierd met vrienden, en op eerste kerstdag staat er een familiediner gepland. Ze hebben gekozen voor een zogenoemde ‘dunch’ – een combinatie van lunch en diner – zodat het restaurant voor 17:00 uur verlaten kan worden. De volgende dag vertrekken ze naar Italië voor een skivakantie. Een druk schema, maar zonder ruimte voor Yvonne.
Hoewel ze begrijpt dat de planning door de reis anders is dan normaal, voelt het alsof ze buitengesloten wordt. “Ik pas drie dagen in de week op hun kinderen en geniet daar enorm van. Maar met kerst mag ik blijkbaar niet mee,” vertelt ze.
Sinds de geboorte van haar kleinkinderen – nu twee en drie jaar oud – is Yvonne een vaste steunpilaar voor het gezin. Haar dochter en schoonzoon hebben beiden een drukke baan, en Yvonne heeft met plezier een groot deel van de zorg op zich genomen. Ze woont om de hoek, wat het praktisch maakt, en zegt zelf dat ze het heerlijk vindt om zoveel tijd met haar kleinkinderen door te brengen.
“Ze zijn mijn lust en mijn leven,” vertelt ze met trots. Samen ondernemen ze allerlei activiteiten, van zwemmen tot uitstapjes naar de kinderboerderij. Na het verlies van haar man vijf jaar geleden, heeft haar rol als oma haar door een moeilijke periode geholpen. Toch heeft ze het gevoel dat haar inzet nu als vanzelfsprekend wordt gezien.
De klap kwam hard aan toen haar schoonzoon vorige week hun kerstplanning deelde. “Vorig jaar bleven ze thuis en toen werd ik wel gevraagd,” zegt Yvonne. “Ik begrijp dat het nu anders ligt door hun vertrek naar Italië, maar het voelt alsof ik alleen goed ben om op te passen.”
