Soms verschijnt er tussen alle vrolijke kiekjes en luchtige updates ineens een bericht dat je even laat slikken. De afgelopen dagen ging het over Gijs, bekend van Bij Ons Op Het Kamp, en de onverwachte spanning die volgde op een grote operatie.
Op Facebook hield zijn vrouw Liesbeth mensen stap voor stap op de hoogte. Niet om drama te maken, maar juist omdat het echte leven zich niet laat wegfilteren. En dit keer bleek dat herstel allesbehalve een rechte lijn was.
Een lange strijd die meestal buiten beeld blijft
Wie Gijs vooral kent van televisie, ziet vaak de herkenbare sfeer van het programma: familie, dagelijkse beslommeringen en het leven op een manier die dicht bij zichzelf blijft. Maar achter de schermen speelt al langer iets dat veel zwaarder weegt.
Gijs kampt namelijk met een chronische aandoening aan zijn alvleesklier. Dat klinkt voor veel mensen als een medisch detail, maar het kan gepaard gaan met heftige pijn, terugkerende ontstekingen en een lijf dat je regelmatig tot stilstand dwingt.
De operatie: meer dan ‘even’ een ingreep
Afgelopen maandag werd het serieus. Gijs moest naar het ziekenhuis voor een zware operatie: een zogenoemde Puestow-procedure. Daarbij wordt de alvleesklier als het ware geopend en aangesloten op de darm, om de afvoer te verbeteren.
Het doel is om druk, pijn en ontstekingen te verminderen. Maar het is geen lichte ingreep waar je “even doorheen” loopt. Het is een operatie met risico’s, en het herstel kan grillig zijn, zelfs als alles technisch goed gaat.
De eerste nacht: een complicatie die alles op scherp zet
De uren na de operatie bleken spannend, vooral die eerste nacht. Liesbeth schreef dat Gijs een hartritmestoornis kreeg. Artsen moesten meteen handelen om zijn hartritme weer onder controle te krijgen.
Volgens haar kreeg hij een elektrische schok om het ritme te corrigeren. Ze beschreef ook dat het hart heel kort is stilgelegd om het als het ware te “resetten”. Woorden die voor buitenstaanders al heftig klinken, laat staan voor een partner.
Waarom de onzekerheid daarna niet meteen verdween
Na zo’n moment denk je al snel: als dit maar achter de rug is. Alleen is het bij dit soort operaties vaak niet meteen klaar met spanning. In de dagen erna bleef het herstel onzeker, omdat niet alle ontstekingsresten konden worden verwijderd.
Bij alvleesklierproblemen kan zelfs een klein restje ontsteking later opnieuw problemen geven. Daardoor voelt herstel soms als twee stappen vooruit en eentje terug. Een betere dag geeft hoop, maar er blijft steeds die vraag: blijft het zo?
Voorzichtig goed nieuws: ‘Hij is nu stabiel’
Toch kwam er ook een update waar mensen echt op hopen. Liesbeth liet weten dat de operatie gevaarlijk en zwaar was geweest, maar dat Gijs inmiddels stabiel is. Dat ene woord kan in dit soort situaties enorm veel betekenen.
Zo schreef ze dat de koorts weg is en dat hij langzaam vooruitgaat. Hij zou vaker wakker zijn en zelfs al een stukje hebben gelopen. Kleine mijlpalen, maar in een ziekenhuisomgeving voelen die ineens als grote overwinningen.
Steun via Facebook die meer doet dan alleen ‘lief’ zijn
Onder de berichten van Liesbeth stromen reacties binnen. Mensen wensen beterschap, sturen hartjes, bidden mee of branden een kaarsje. Je merkt aan haar woorden dat die steun echt binnenkomt, juist omdat het traject al zo lang duurt.
Liesbeth bedankte iedereen voor de betrokkenheid. Het is niet alleen het delen van informatie, maar ook het gevoel dat je gedragen wordt door een groep mensen die met je meeleeft. Niet dat het de zorgen wegneemt, maar het maakt ze deelbaarder.
Een periode waarin het zich lijkt op te stapelen
Alsof de medische zorgen nog niet genoeg zijn, komt dit voor Gijs en Liesbeth niet uit de meest rustige tijd. In december 2024 kwamen ze ook al in het nieuws door een politie-inval bij hun woning, iets wat destijds veel losmaakte.
Wanneer zulke gebeurtenissen zich opstapelen, werkt dat vaak door in alles: stress, energie, herstel en mentale ruimte. Juist daarom klinkt in Liesbeths updates vooral de hoop door dat de komende periode eindelijk wat rustiger en voorspelbaarder mag worden.
Hoe nu verder: herstellen in kleine stappen
Dat Gijs stabiel is, is een belangrijke stap, maar het betekent niet dat hij er al is. Na een ingreep aan de alvleesklier volgt vaak een langere revalidatie. Denk aan veel rust, controles en voorzichtig opbouwen van kracht en conditie.
Het is meestal ook een kwestie van geduld: luisteren naar het lichaam, signalen serieus nemen en niet te snel willen. De komende weken zullen uitwijzen hoe het herstel zich ontwikkelt en of er geen nieuwe complicaties om de hoek komen kijken.
Het is opvallend hoe eerlijk en rustig Liesbeth de situatie deelt, zonder het groter te maken dan het is. Tegelijk zie je hoeveel mensen dat waarderen, juist omdat het echt voelt en niet gepolijst of gemaakt.
