Het nieuws over de longkankerdiagnose van Freek Rikkerink, de muzikale helft van het populaire duo Suzan & Freek, sloeg als een bom in. De ziekte blijkt bovendien al uitgezaaid, wat de situatie ernstig maakt. Je werd er plots mee geconfronteerd: optredens geschrapt, plannen stilgezet, en het land collectief in shock. In die kwetsbare stilte klonk ineens het geluid van een goedbedoeld maar omstreden advies.
Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds liet in zijn podcast Strikt Privé weten dat hij Freek zou adviseren om naar Frankfurt te reizen. Daar werkt volgens hem een arts die zich heeft gespecialiseerd in longkanker. “Je hebt natuurlijk de neiging om in Amerika of Duitsland te kijken,” zegt hij. “In Frankfurt zit een bekende arts. Of je daar nog terecht kunt, is de vraag, maar ik zou het proberen.”
Het advies komt kort nadat het duo publiek maakte dat de ziekte van Freek ongeneeslijk is. Volgens Evert klinkt het alsof Suzan en Freek zich daar al bij hebben neergelegd. “Misschien is er nog een arts die zegt: laat mij eens kijken. Als je nee hebt, kun je ook een ja krijgen,” stelt hij.
Speculatie over diagnose leidt tot debat
De roddelverslaggever ging ook in op de mogelijke periode van onzekerheid waarin het stel al wist dat er iets mis was. “Zo’n vonnis komt niet na één uur onderzoek. Er zijn zeker twee maanden aan biopten en kweken voorafgegaan,” zegt hij.
Evert stelt dat Freek en Suzan waarschijnlijk al wisten van de diagnose toen ze vorige week nog in de Ziggo Dome optraden. “Ze stonden daar, terwijl je weet dat het onheil eraan komt. Ik heb daar alleen maar heel diep respect voor.”
Volgens Evert is het oordeel “vernietigend” geweest. “Dan moet je precies weten met wat voor vorm van kanker je te maken hebt. Dat lijkt allemaal niet in zijn voordeel uit te pakken. Het is vreselijk.”
Verontwaardiging en steun op sociale media
Het publieke advies van Santegoeds roept gemengde reacties op. Sommigen prijzen zijn betrokkenheid en vinden het logisch dat hij in zo’n situatie alle opties wil aanreiken. Anderen vinden dat hij zijn boekje ver te buiten gaat. “Hij is geen arts. Hij moet zich niet bemoeien met zulke persoonlijke medische zaken,” schrijft een verontwaardigde gebruiker op X.
Een ander noemt het “wederom een voorbeeld van ongevraagde inmenging in iemands privéleven.” Er klinkt ook steun voor de Nederlandse gezondheidszorg. “Onze artsen behoren tot de beste van de wereld. Je hoeft niet per se naar het buitenland te rennen,” aldus een andere stem online.
Publiek figuur versus privacy
Deze situatie raakt een gevoelige snaar. Je merkt hoe moeilijk de grens is tussen publieke belangstelling en respect voor persoonlijke keuzes. Wanneer iemand met zo’n aangrijpend verhaal naar buiten treedt, is de verleiding groot om mee te denken, advies te geven of je mening te delen. Maar voor de betrokkene zelf is het vooral overleven, letterlijk en figuurlijk.
Wat je uiteindelijk voelt in dit verhaal, is het pijnlijke contrast tussen openheid en bemoeienis. Hoe goed bedoeld een advies ook is, het roept de vraag op wie er nog mag spreken, en wie vooral even moet zwijgen.
