Het overlijden van Joke Bruijs, slechts enkele dagen na dat van haar ex-man en goede vriend Gerard Cox, laat een onmiskenbare leegte achter. Waar Cox zich in zijn laatste dagen terugtrok, koos Bruijs juist voor nabijheid. Ze nam bewust afscheid van haar dierbaren, keek hen nog één keer diep in de ogen en maakte zo duidelijk hoeveel liefde haar tot het einde omringde.
Drie weken voor haar overlijden sprak Bruijs voor het laatst openlijk met tijdschrift Privé. Ze benadrukte toen hoe dankbaar ze was dat ze al die liefde nog kon ervaren. Terwijl Cox in afzondering leefde in zijn laatste weken, besloot zij het tegenovergestelde pad te kiezen. Door iedereen de kans te geven afscheid te nemen, vond ze zelf rust en gaven vrienden en familie hun dankbaarheid en liefde terug.
Veelzijdige carrière in de schijnwerpers
Geboren in 1952 groeide Bruijs uit tot een multitalent binnen de Nederlandse entertainmentwereld. Ze stond in musicals, speelde in films, schitterde op televisie en bracht cd’s uit. In oktober 2022 kondigde ze haar pensioen aan.
Ze zei destijds dat haar bucketlist volledig was afgewerkt, omdat ze werkelijk alles had gedaan waarvan ze ooit droomde. Haar laatste film Casa Coco, samen met Cox, noemde ze de perfecte afsluiter van haar carrière.
Strijd tegen een slopende ziekte
Vier jaar geleden kreeg Bruijs de diagnose Parkinson. De eerste klachten begonnen in het voorjaar van 2021. Het betekende dat ze moest stoppen met autorijden en sporten, activiteiten die altijd deel uitmaakten van haar energieke levensstijl.
Hoewel ze vroeger vijf keer per week in de sportschool te vinden was, accepteerde ze de nieuwe beperkingen. Ondanks haar ziekte bleef ze nuchter en lichtvoetig en genoot ze van eten, variërend van spruitjes tot Thais en Indonesisch.
Kracht van verbondenheid
Gedurende haar leven investeerde Bruijs intensief in haar sociale netwerk. Dat leverde haar in de laatste fase een kring van steun en warmte op. “Heel veel vrienden en familie om mij heen bekommeren zich om mij. Dat ik al die liefde mag voelen,” zei ze kort voor haar overlijden. Haar partner, vibrafonist Frits Landesbergen, met wie ze sinds 2004 samen was, benadrukte hoe belangrijk het onderhoud van deze contacten altijd voor haar was.
Invloed van haar vader
De vroege dood van haar vader Kees in 1970, op slechts 48-jarige leeftijd, maakte diepe indruk. Bruijs vertelde dat deze periode haar volwassen maakte en levenslessen opleverde die ze haar hele leven meenam. De gesprekken met hem tijdens wandelingen vormden een blijvende inspiratie. Het verlies van haar vader zorgde voor een sterk bewustzijn van de kwetsbaarheid van het leven, iets dat in haar eigen laatste fase opnieuw zichtbaar werd.
Steun van haar ouders in de beginjaren
Haar ouders speelden een cruciale rol in de opbouw van haar carrière. Zo hielp haar moeder haar om deel te nemen aan een talentenjacht waarvoor ze eigenlijk te jong was. Ondanks diskwalificatie leverde dit optreden haar een platencontract op.
Het beperkte gezinsinkomen betekende dat moeder en dochter soms de reiskosten uit optredens moesten betalen. Deze beginjaren legden de basis voor een lange loopbaan, die ze in 2019 vierde met haar vijftigjarig jubileum in theater De Doelen.
Veerkracht tijdens tegenslagen
Naast Parkinson kreeg Bruijs tweemaal te maken met borstkanker. Beide keren wist ze de ziekte te overwinnen door een borstsparende operatie. Omdat er geen uitzaaiingen waren, bleef ze optimistisch.
Die veerkracht kenmerkte haar hele leven. Ze liet zich nooit volledig uit het veld slaan, ook niet toen haar gezondheid steeds verder achteruitging. Voor velen bleef ze daardoor een symbool van kracht en doorzettingsvermogen.
Levenslange band met Gerard Cox
Met Gerard Cox deelde Bruijs een huwelijk van tien jaar en een levenslange vriendschap. Hun samenwerking op toneel en in muziek werd vaak geroemd, omdat ze samen een unieke energie wisten neer te zetten. Bruijs vertelde ooit dat ze solo wel eens twijfelde, maar dat ze met Cox altijd zeker wist dat alles goed zou komen. Deze band bleef tot het einde zichtbaar, ook al waren ze al jaren gescheiden.
Erfenis zonder afscheidsceremonie
Joke Bruijs overleed dinsdag op 73-jarige leeftijd aan de gevolgen van Parkinson en een cognitieve aandoening die haar spraak en geheugen aantastte. Ze stelde haar lichaam ter beschikking aan de wetenschap, waardoor er geen traditionele uitvaart zal plaatsvinden. Wat resteert, is een nalatenschap die niet alleen bestaat uit haar werk, maar ook uit de warmte en liefde die ze verspreidde.
Een laatste, symbolische hereniging
Voor velen voelt het alsof twee iconen die onlosmakelijk met elkaar verbonden waren, elkaar opnieuw hebben gevonden. Waar woorden tekortschieten, blijft de troostende gedachte dat ze elkaar in de hemel weer omarmen, samen verder in eeuwige harmonie. Voor hun naasten en fans vormt dit beeld een bron van verlichting en betekenis, een passend slotakkoord voor een leven vol liefde en verbondenheid.
