De nieuwste reeks van Ranking the Stars laat een ander beeld zien dan kijkers jarenlang gewend waren. Waar het programma eerder bekendstond om scherpe humor en lichte brutaliteit, overheerst nu een gevoel van ongemak. De energie oogt laag, de dynamiek hapert en de vanzelfsprekendheid waarmee grappen ooit landden, lijkt verdwenen. Steeds meer signalen wijzen erop dat het format moeite heeft zichzelf overeind te houden in de huidige vorm.
Wat vroeger aanvoelde als een vrolijke, bijtende spelshow, kabbelt dit seizoen moeizaam voort. De vaart ontbreekt en de onderlinge spanning, ooit de motor van het programma, komt nauwelijks op gang. Kijkers missen de scherpte die Ranking the Stars onderscheidde van andere amusementstitels. In plaats daarvan overheerst vermoeidheid, alsof het format zijn natuurlijke ritme is kwijtgeraakt.
De spelrondes leveren steeds minder op en maken plaats voor momenten die als opvulling aanvoelen. Kandidaten worden aangespoord tot geforceerde gekkigheid, zonder dat dit bijdraagt aan humor of verrassing. Het speelse venijn maakt zo plaats voor plaatsvervangende schaamte, een gevoel dat zich moeilijk laat rijmen met een primetime-uitzending.
Publiek haakt zichtbaar af
De reactie van het publiek laat weinig aan de verbeelding over. Op sociale media melden kijkers openlijk dat zij afhaken en hun televisietoestel wegzappen. Opvallend is dat zelfs deelneemster Patty Brard publiekelijk liet weten dat doorschakelen geen verkeerde keuze was. Wanneer een kandidaat zelf zo’n signaal afgeeft, zegt dat veel over de interne beleving.
Juist de vaste kijkers, die het format jarenlang trouw bleven, lijken af te haken. Zij begrepen de knipoog, konden tegen een stootje en waardeerden het zelfrelativerende karakter. Dat juist deze groep nu massaal afvalt, wijst op structurele problemen en niet op een eenmalige misser.
Kritiek aan talkshowtafel
Ook bij Vandaag Inside bleef het programma niet onbesproken. Presentator Wilfred Genee sprak zijn medelijden uit met de makers, die volgens hem bij RTL in een lastige positie verkeren. De combinatie van tegenvallende kijkcijfers, hoge verwachtingen en toenemende druk zou het werkplezier niet ten goede komen.
Genee noemde daarbij het cijfer dat steeds terugkeert in de discussie: 269 duizend kijkers. Voor een primetime-programma is dat mager, zeker in vergelijking met eerdere seizoenen. Een titel die ooit het gesprek van de dag bepaalde, lijkt ongemerkt terrein te verliezen.
Derksen spaart niemand
Johan Derksen liet zich eveneens kritisch uit. Hij gaf toe dat hij soms kijkt, maar vooral om zich te ergeren. Vooraf had hij John de Bever en diens partner Kees Stevens zelfs afgeraden om deel te nemen. Volgens Derksen levert het programma weinig plezier op en schuilt er risico in reputatieschade.
In zijn ogen bestaat de huidige line-up uit mensen die hun laatste kunstje doen of deelnemers die weinig toevoegen, maar wel zendtijd zoeken. Dat staat haaks op het oorspronkelijke DNA van het programma, dat draaide om brutaliteit, zelfspot en onverwacht scherpe momenten.
Adviezen genegeerd
Toch besloten John en Kees de uitnodiging te accepteren, ieder met eigen afwegingen en belangen. Achteraf bleek dat geen gelukkige keuze. De sfeer paste niet, de humor sloeg dood en het spel voelde moeilijk serieus te nemen. De lichtheid die nodig is om te functioneren binnen het format, bleef uit.
Gaandeweg leek vooral John te twijfelen. Waar aanvankelijk nog ruimte was voor relativering, maakte dat plaats voor zichtbare irritatie. In een programma dat leunt op timing en onderlinge chemie, wordt elke vorm van ongemak genadeloos uitvergroot.
Spanning op de studiovloer
Tijdens de opnames liep de spanning verder op. John stoorde zich openlijk aan gebeurtenissen in de studio en aan het gelach van Kees naast hem. De vraag waar precies om werd gelachen, bleef onbeantwoord en drukte zwaar op de sfeer. Het plezier verdween zichtbaar uit het spel.
Wie de beelden terugziet, ziet een deelnemer die het vertrouwen kwijt is. De grap verliest dan zijn kracht en cynisme neemt het over. Voor entertainmenttelevisie is dat funest, omdat kijkplezier onlosmakelijk verbonden is met zichtbaar spelplezier.
Besluit om te stoppen
Volgens Derksen trok John uiteindelijk een duidelijke grens. Hij verscheen niet meer bij opnames en noemde het project zinloos en vermoeiend. Soms is stoppen eerlijker dan blijven, zeker wanneer het gevoel ontbreekt dat deelname nog iets oplevert.
Derksen toonde begrip en verwees naar een veelbesproken deelnemer met de artiestennaam Sjorleone. De verhalen die hij vertelde, sloegen volgens hem nergens op en benadrukten hoe stuurloos het programma aanvoelde. Niet alleen de toon, maar ook de richting leek zoek.
Humor uit balans geraakt
De grenzen van humor kwamen dit seizoen nadrukkelijk in beeld. Waar Ranking the Stars altijd balanceerde op het randje, lijkt die balans nu verdwenen. Bizarre en soms ronduit smerige anekdotes leiden af van het spel en zetten de presentator zichtbaar onder druk.
Paul de Leeuw oogde zoekende. Meedoen, afkappen of bijsturen bleek telkens een lastige keuze. Wanneer dat moment wordt gemist, slaat amusement om in ongemak en verliest zelfs een onschuldige grap zijn glans.
Schaamte in plaats van lach
Wilfred Genee vertelde over een kandidaat die iets kon richten met zijn geslachtsdeel, een moment dat uiteindelijk niet werd uitgezonden. Alleen het idee al riep plaatsvervangende schaamte op. Het soort humor dat eerder afstoot dan verbindt.
Volgens Genee was aan alles te merken dat het mis zat. Het niveau, de sfeer en de regie werkten niet samen. Zodra die verlegenheid door het scherm voelbaar wordt, verdwijnt de magie en wordt elke grap een risico.
Kijkcijfers spreken boekdelen
De kijkcijfers bevestigen het gevoel. Met 269 duizend kijkers heeft het publiek zijn oordeel al geveld. In televisieland spreken cijfers sneller dan analyses. Zonder verrassing of emotie verdwijnt aandacht onherroepelijk.
Aan tafel bij Vandaag Inside klonk nauwelijks een positief geluid. De conclusie was hard maar eensgezind: het programma mist richting, inhoud en durf. Zonder duidelijke koers wordt elke aflevering een stuurloze tocht.
Praktische gevolgen achter de schermen
Journalist Valentijn Driessen vroeg zich af hoe uitstappen mogelijk was als alles al opgenomen zou zijn. Het antwoord bleek eenvoudig: de opnames liepen nog, waardoor vertrekken technisch mogelijk bleef.
Daarbij speelden bredere belangen mee. John en Kees werken samen aan een soap bij RTL. Stoppen bij het ene project kan gevolgen hebben voor het andere. Toch koos John nu voor zichzelf, een keuze die soms noodzakelijk is.
Toekomst van het format
Wat resteert, is de vraag wat Ranking the Stars nog wil zijn. Zonder herbezinning dreigt het programma zijn eigen identiteit te verliezen. Een pauze, een scherpere redactie of een frisse cast zou het vuur kunnen terugbrengen. Tot dat moment heeft het publiek al gesproken. De magie is fragiel en eenmaal verdwenen lastig terug te winnen.
