De dagen worden korter en de temperaturen dalen, maar in een flat aan het Rivierenplein in Dordrecht lijkt de tijd stil te staan. Daar waar anderen hun verwarming hoger zetten, zitten sommige bewoners al geruime tijd noodgedwongen te rillen.
In het bijzonder Joop en Irene Bruurmijn, een echtpaar op gevorderde leeftijd, proberen zich al maanden staande te houden tegen de kou die hun woning binnensluipt.
Het is een situatie die vooral wrang voelt nu de herfst zich aandient en de winter in aantocht is. In de flat waar Joop (96) en Irene (86) wonen, werkt de blokverwarming sinds februari niet meer.
De gevolgen zijn voelbaar in veertig woningen, waar bewoners afhankelijk zijn van collectieve verwarming die hen al maanden in de steek laat.
Al acht maanden houdt het hoogbejaarde stel zich warm met een elektrisch noodkacheltje. Dat is geen luxe, maar noodzaak geworden. Pas afgelopen vrijdag kregen zij, samen met andere bewoners, deze kacheltjes uitgereikt, zodat ze de ergste kou enigszins kunnen trotseren. Een structurele oplossing voor het probleem blijft echter uit.
Onzekerheid over verantwoordelijkheid
De zorgen rondom de kapotte verwarming worden versterkt doordat de verhuurder en de Vereniging van Eigenaren (VvE) elkaar de schuld lijken toe te schuiven. Volgens Astrid, de dochter van Joop en Irene, wijst de ene partij naar de andere als het gaat om het herstel van de blokverwarming.
Hierdoor blijven haar ouders, net als de andere bewoners, in onzekerheid achter, zonder uitzicht op een snelle oplossing.
Voor Astrid is het moeilijk te verkroppen dat haar ouders op deze manier hun dagen moeten doorbrengen, vooral nu de koude maanden voor de deur staan. “Mijn ouders zijn 96 en 86 jaar. Juist op die leeftijd wil je er warm bij zitten”, vertelt ze geëmotioneerd.
Ze maakt zich grote zorgen over hun welzijn en gezondheid, nu zij niet de warmte krijgen die zij nodig hebben.
Oorlogservaring en nieuwe zorgen
De situatie grijpt haar extra aan omdat haar vader, Joop, op hoge leeftijd is en bovendien de oorlog heeft meegemaakt. “Het doet me verdriet dat hij dit nu nog moet meemaken,” zegt Astrid.
De kou in huis roept bij haar vader herinneringen op aan moeilijke tijden uit het verleden, waardoor het gemis aan verwarming nog zwaarder drukt op het gezin.
Het probleem beperkt zich niet tot het appartement van Joop en Irene. Ook andere bewoners van het complex aan het Rivierenplein hebben te maken met de uitgevallen blokverwarming. Onder hen bevindt zich zelfs een pasgeboren baby, wat de zorgen om de kwetsbaarheid van bewoners alleen maar vergroot.
De dreiging van een naderende winter zorgt ervoor dat de urgentie van de situatie steeds voelbaarder wordt.
Bezorgdheid groeit met het kouder worden van het weer
Naarmate de temperatuur buiten verder daalt, neemt de bezorgdheid onder de bewoners van het flatgebouw toe. Astrid benadrukt het belang van spoedig handelen: “Ik hoop dat er eindelijk iets gebeurt en dat mijn ouders niet nog langer in de kou hoeven te zitten.”
Voor haar en de overige bewoners is elke dag zonder verwarming er een te veel.
Hart van Nederland heeft zowel de verhuurder als de VvE om een reactie gevraagd op de situatie. Tot nu toe hebben beide partijen niet gereageerd op de gestelde vragen. Hierdoor blijft het onduidelijk wie nu daadwerkelijk verantwoordelijk is voor het herstel van de blokverwarming en wanneer er een oplossing komt.
Kwetsbare bewoners wachten op herstel
De situatie in de flat aan het Rivierenplein laat zien hoe kwetsbaar sommige bewoners zijn als essentiële voorzieningen uitvallen. Zeker voor ouderen en jonge kinderen kan een gebrek aan verwarming ernstige gevolgen hebben. Het is daarom een schrijnende situatie dat de bewoners al acht maanden moeten wachten op een structurele oplossing voor hun probleem.
Voor nu zijn Joop en Irene, samen met de andere getroffen bewoners, aangewezen op hun elektrische noodkacheltje. Maar zolang het echte herstel uitblijft, blijft de onzekerheid over hun leefomstandigheden bestaan. De hoop op een warme winter lijkt voorlopig nog ver weg.
