Emma Kok (17) heeft de afgelopen jaren iets gedaan waar veel leeftijdsgenoten alleen maar van kunnen dromen: de wereld over reizen en avond na avond op grote podia staan met André Rieu (76) en zijn Johann Strauss Orkest. Maar tussen al die applausmomenten door zat er ook een stille worsteling verstopt. In een interview vertelt Emma dat vliegen voor haar allesbehalve vanzelfsprekend is, omdat ze last heeft van vliegangst.
Het is zo’n detail dat je niet snel ziet vanaf de tribune. Je ziet het prachtige decor, het orkest, de jurk, de spotlights en een jonge zangeres die ogenschijnlijk moeiteloos haar plek pakt in een gigantische productie. Ondertussen speelde er achter de schermen iets wat voor veel mensen heel herkenbaar is: de spanning die je voelt zodra een toestel opstijgt en je ineens geen ‘uitweg’ meer hebt.
Veel reizen hoort bij zo’n wereldtour
Wie met André Rieu op tour gaat, weet dat het geen klein rondje Nederland is. De show reist langs internationale zalen en openluchtlocaties, met een strak schema en weinig ruimte voor stilstand. Dat betekent dus ook: regelmatig het vliegtuig in, soms meerdere keren in korte tijd.
Voor Emma was dat een uitdaging. Ze vertelt dat ze tijdens de tour vaak moest vliegen, terwijl ze juist vliegangst heeft. Dat is een lastige combinatie: je wil presteren, je wil mee in het tempo van de productie, maar je lichaam reageert toch op die spanning.
Afleiding als reddingsboei boven de wolken
Om met die angst om te gaan, zocht Emma naar iets simpels maar doeltreffends: afleiding. In plaats van elke hobbel en elk geluidje in het vliegtuig uit te vergroten, zette ze een film op. Niet zomaar iets willekeurigs, maar een vaste favoriet.
Haar go-to was meestal de live-actionfilm Cinderella. Ze kon zich dan vastbijten in het verhaal en in de details: de jurk, de sfeer, het dansen met de prins. Juist die voorspelbaarheid werkt vaak geruststellend—je weet wat er komt, en dat geeft houvast.
Waarom vliegangst zo vaak verborgen blijft
Vliegangst is iets waar meer mensen mee kampen dan je denkt, maar het blijft vaak onzichtbaar. Zeker bij artiesten, die in het publieke beeld ‘altijd aan’ lijken te staan. Je ziet een zelfverzekerde performance, maar je ziet niet hoe iemand zich voelt in een vliegtuigstoel op 10 kilometer hoogte.
Daar komt bij dat het lastig kan zijn om erover te praten. Niet iedereen wil dat het een ‘ding’ wordt, of is bang dat mensen er conclusies aan verbinden. Emma’s openheid maakt het juist menselijk: zelfs als je op wereldtour bent, blijf je gewoon iemand met echte gevoelens.
Een nieuw hoofdstuk na André Rieu
Inmiddels heeft Emma afscheid genomen van Rieu en zijn orkest. Dat klinkt misschien alsof er een deur dichtgaat, maar in de praktijk is het ook een teken dat ze vooruitkijkt. Ze heeft dit jaar haar agenda gevuld met andere optredens en projecten.
Voor een jonge artiest is dat een spannende stap: je bouwt voort op een enorm podiumervaring, maar gaat ook je eigen route lopen. Minder gebonden aan één grote tourmachine, en meer ruimte om keuzes te maken die passen bij haar eigen tempo en ambities.
Wat fans vooral bijblijft: de stem én het verhaal erachter
Emma maakte tijdens de tour indruk met haar stem en uitstraling, maar dit soort persoonlijke verhalen zorgen ervoor dat mensen zich extra met haar verbonden voelen. Het laat zien dat talent niet betekent dat alles vanzelf gaat. Soms is het juist doorgaan terwijl je het spannend vindt.
Of ze haar vliegangst inmiddels beter onder controle heeft, vertelt ze niet uitgebreid, maar haar strategie is herkenbaar: iets zoeken dat je aandacht pakt. En eerlijk is eerlijk: als er één film is die je even in een andere wereld kan trekken, dan is het Cinderella wel.
Herken jij vliegangst, of heb jij juist een vaste truc om rustig te blijven tijdens een vlucht? Misschien een film, muziek, ademhalingsoefeningen of juist iemand bellen vlak voor vertrek. We zijn benieuwd hoe jij ermee omgaat.
Laat het weten via onze sociale media—reageer met jouw tip of ervaring, en wie weet help je er iemand anders ook weer mee.
Bron: rtl.nl
