Het leek zo’n avond die je later nog eens terughaalt om de sfeer: een etentje in de buitenlucht, de warmte die langzaam uit de stenen trekt en dat typische Rivièra-gevoel waarbij niemand haast heeft. Maar voor Evert Santegoeds en zijn partner Robert Halewijn kreeg hun verblijf aan de Franse zuidkust een totaal andere lading. In plaats van vakantiemodus kwamen er blauwe lichten, stressvolle minuten en een gebeurtenis die je niet zomaar van je afschudt.
Via sociale media liet Santegoeds weten dat hun reis abrupt omsloeg door een ernstig verkeersincident. Hij deelt niet elk detail, maar de kern is duidelijk: wat een zorgeloze avond had moeten zijn, veranderde in een medisch traject met operaties, ziekenhuisdagen en revalidatie. En vooral ook: met een vraag die blijft knagen, omdat de bestuurder volgens hem na de aanrijding is doorgereden.
Een avond aan de kust die anders afloopt
Het ongeluk gebeurde op zaterdagavond 27 juni rond 22.00 uur. Op dat tijdstip is het in Zuid-Frankrijk nog levendig, maar het donker valt wel echt. Juist dan kan één onverwachte beweging op de weg genoeg zijn om alles te laten kantelen.
Santegoeds beschrijft het als een hit-and-run: Robert Halewijn zou zijn aangereden door een automobilist die zonder verlichting reed en op hoge snelheid voorbij kwam. Het harde zit ’m volgens hem niet alleen in de klap, maar ook in het doorrijden.
Waarom een hit-and-run extra hard binnenkomt
Een aanrijding is op zichzelf al schrikken, maar wanneer iemand niet stopt om te helpen, komt er een tweede laag bij: onmacht. Je blijft achter met vragen, met boosheid, en met het gevoel dat iemand verantwoordelijkheid ontwijkt op het moment dat het ertoe doet.
In zijn berichten is dat voelbaar. Santegoeds houdt zich niet groot, maar laat wel doorschemeren dat het hem bezighoudt. Want wat als er sneller hulp nodig was geweest, of als Robert op een net andere plek was geraakt?
De verwonding en wat die betekent
Robert Halewijn liep een gecompliceerde breuk op aan het scheenbeen: een proximale tibiabreuk. Dat is geen simpele breuk die je ‘even’ laat zetten, maar een blessure in de buurt van de knie die vaak langdurig herstel vraagt.
Dit type breuk kan invloed hebben op bewegen, belasten en stabiliteit. De eerste periode draait meestal om pijncontrole en immobiliteit, daarna pas om voorzichtig opbouwen. En dat maakt het mentaal ook pittig: je wilt vooruit, maar je lichaam bepaalt het tempo.
Operatie in Hyères en de eerste dagen erna
Enkele dagen na het ongeval werd Halewijn geopereerd in Hyères, een stad aan de zuidkust van Frankrijk. Zo’n operatie is doorgaans bedoeld om het bot te stabiliseren, zodat het herstelproces überhaupt op een veilige manier kan starten.
Wie ooit in het buitenland in een ziekenhuis belandt, weet hoe vreemd dat kan voelen. Andere routines, een andere taal, en ondertussen wil je vooral dat je partner zich veilig voelt. Dan telt elk duidelijk woord en elke zorgzame hand extra mee.
“Door het oog van de naald” blijft hangen
Santegoeds liet weten dat het besef pas later echt binnenkwam: het had nog veel erger kunnen aflopen. Hij schrijft dat Robert “door het oog van de naald” is gekropen. Dat is zo’n zin die niet klinkt als een update, maar als een opluchting met een trilling eronder.
Ook zei hij dat de beelden hem voorlopig niet loslaten. Dat is herkenbaar bij dit soort schrikmomenten: je speelt het terug, je vult scenario’s in en je zoekt naar grip. Zeker wanneer het onrechtvaardig voelt, zoals bij doorrijden na een botsing.
Waardering voor hulp ter plekke
Tussen de zorgen door nam Santegoeds de tijd om de Franse hulpdiensten en omstanders te bedanken. Dat zegt veel: als je net iets heftigs meemaakt, onthoud je vaak precies wie er rustig bleef, wie je uitleg gaf en wie gewoon deed wat nodig was.
Die eerste minuten zijn cruciaal. Ambulancepersoneel, artsen en mensen die stoppen om te helpen, maken dan het verschil tussen paniek en een plan. En juist op vakantie, ver van je vertrouwde omgeving, kan die steun als een reddingsboei voelen.
Hoe het nu gaat en wat er nog komt
Volgens de verwachting kan Halewijn begin deze week het ziekenhuis verlaten. Dat is voorzichtig positief nieuws, al is het natuurlijk geen eindstreep. Het betekent vooral dat de volgende fase begint: revalidatie, controles, en leren omgaan met beperkingen van dag tot dag.
Thuis herstellen klinkt fijner dan in een ziekenhuisbed, maar het vraagt veel organisatie. Denk aan vervoer, hulpmiddelen, rustmomenten en het opnieuw opbouwen van vertrouwen in je eigen lijf. Bij dit soort breuken gaat herstel meestal in kleine stappen, niet in grote sprongen.
Reacties van volgers: steun en frustratie
De berichten van Santegoeds riepen veel reacties op. Volgers en bekenden lieten massaal beterschapwensen achter en spraken hun steun uit. Zulke woorden lijken klein, maar kunnen op een zware dag net dat beetje lucht geven.
Tegelijk klinkt er ook frustratie door in reacties, vooral over het doorrijden. Mensen herkennen het gevoel van machteloosheid: iemand veroorzaakt schade en verdwijnt. Dat maakt niet alleen het incident erger, maar ook het verwerken ervan ingewikkelder.
Een vakantie die ineens om herstel draait
De Franse Rivièra staat meestal voor ontspanning, lange avonden en zon. Voor dit stel is het nu vooral de plek van een abrupt keerpunt. Vakantiedagen worden dan praktisch: ziekenhuisbezoek, afspraken, regelen, wachten en hopen op goede uitslagen.
De prioriteit is helder: rust en herstel, en stap voor stap terug naar normaal. Maar de vraag blijft hangen wat er precies op die weg gebeurde en wie er achter het stuur zat. Als het inderdaad om een auto zonder licht ging die doorreed, is dat iets wat blijft wringen.
Voor nu draait alles om revalideren en vooruitkijken, hoe langzaam dat soms ook gaat. We wensen Robert Halewijn een zo voorspoedig mogelijk herstel toe en hopen dat de komende weken vooral in het teken staan van kleine, maar duidelijke stappen vooruit.
Heb jij weleens iets naars meegemaakt op vakantie, of wil je Robert en Evert een bericht achterlaten? Laat van je horen op onze sociale media: reageer onder onze post en deel je ervaring of steun. Soms helpt meeleven al meer dan je denkt.
Bron: nieuwsforum.nl
