Lone van Roosendaal is al decennialang een vaste waarde op toneel en televisie. Ze draait mee in een wereld waarin je vaak vooral dóór moet, ook als je lijf iets anders vertelt. Lange tijd ging dat bij haar ook zo.
Aan de buitenkant leek er weinig aan de hand: rollen, repetities, opnames. Maar ergens tussen al dat rennen door begon er iets te knagen. Niet met één duidelijke klacht, maar met een stapel signalen die steeds lastiger weg te wuiven waren.
Een carrière in de hoogste versnelling
Lone is 56 en nog steeds volop zichtbaar. Ze werkte mee aan het tweede seizoen van de Netflix-serie Voetbalouders en staat tegelijk op het podium in Soldaat van Oranje, waar ze koningin Wilhelmina speelt in de laatste reeks voorstellingen.
Alsof dat nog niet genoeg is, keert ze ook terug in Goede Tijden, Slechte Tijden als Billy de Palma. Een personage dat eerder overleed, maar in soapland kan een comeback altijd. Het maakt haar werkweek gevarieerd, maar ook intens.
Wat publiek niet zag achter de schermen
Terwijl haar agenda vol bleef, begon haar lichaam steeds vaker dwars te liggen. Lone stond naar eigen zeggen jarenlang niet heel bewust stil bij haar gezondheid. Ze voelde zich meestal sterk en maakte zich niet snel druk.
Juist daarom kwam de omslag hard binnen: ineens waren er klachten die ze niet goed kon plaatsen. Het was niet één moment waarop alles misging, maar een sluipend gevoel dat ze zichzelf kwijt begon te raken.
Een medische zoektocht zonder snelle antwoorden
In het interview waarover ze later vertelde, noemt Lone die periode een medische rollercoaster. Onderzoeken volgden elkaar op en elke afspraak voelde weer als een nieuwe ronde hoop en spanning. Maar echte duidelijkheid bleef uit.
Dat maakt het extra slopend: je voelt dat er iets niet klopt, maar je krijgt er geen naam of verklaring bij. En zolang je niet weet wat er speelt, blijft je hoofd vaak de ergste scenario’s invullen.
De stem als extra bron van stress
Bij Lone speelde haar stem een grote rol in de angst. Voor een musicalactrice is je stem niet alleen een onderdeel van je lichaam, maar ook van je werk en identiteit. Toen die begon te haperen, voelde dat als een alarmbel.
Zelfs haar zangdocent merkte dat er iets vreemds gebeurde. Er werd gekeken of er iets zichtbaar was, maar een filmpje gaf geen helder antwoord. Pas later kwamen er andere aanwijzingen die de puzzel groter maakten.
Bloedwaarden die bleven stijgen
Via bloedonderzoek bleek dat haar leverwaarden verhoogd waren. Dat is zo’n uitslag die meteen vragen oproept, zeker als je verder geen duidelijke verklaring hebt. Lone liet het daarom opnieuw controleren, een paar maanden later.
Toen bleken die waarden nóg hoger. Het wrange was: ze dronk op dat moment al een half jaar geen alcohol meer. Dat maakte het voor haar extra onbegrijpelijk en gaf haar het gevoel dat haar lijf haar in de steek liet.
Angst die doorschiet naar het ergste
De onzekerheid werd zo groot dat Lone uiteindelijk rekening hield met een ernstig einde. Ze vertelde openhartig dat ze in haar hoofd al bezig was met afscheid nemen, alsof het onvermijdelijk was. Dat laat zien hoe diep het zat.
Ze ging zelfs zo ver dat ze foto’s en muziek uitzocht, omdat ze dacht dat ze doodging. Het is confronterend eerlijk, en misschien juist daarom herkenbaar: als je lang in onzekerheid leeft, kan angst je helemaal overnemen.
Eindelijk een naam: primaire hemochromatose
Uiteindelijk kwam er wél een verklaring: Lone bleek primaire hemochromatose te hebben. Dat is een erfelijke aandoening waarbij het lichaam te veel ijzer opslaat. Dat ijzer kan zich ophopen in organen en op termijn schadelijk zijn.
Het lastige is dat de klachten vaak vaag beginnen. Denk aan extreme vermoeidheid, pijnlijke gewrichten of je gewoon niet jezelf voelen. Dat kan bij zoveel dingen passen dat de juiste diagnose soms lang op zich laat wachten.
Waarom het bij haar ook de stem raakte
Bij Lone waren vermoeidheid en gewrichtsklachten belangrijke signalen. Opvallend is dat ze ook haar stem koppelt aan de aandoening: het strottenhoofd heeft namelijk ook een gewricht, en dat kan problemen geven.
Toen dat kwartje viel, vielen er meer puzzelstukjes op hun plek. De diagnose was schrikken, maar bracht ook opluchting: het zat niet ‘tussen de oren’. Er was een medische oorzaak die eindelijk verklaarde wat ze voelde.
Behandeling die ouderwets klinkt, maar goed werkt
Lone wordt nu behandeld met regelmatige bloedafnames, ook wel aderlaten genoemd. Dat klinkt bijna middeleeuws, maar het principe is simpel: door bloed weg te nemen daalt de hoeveelheid ijzer in het lichaam.
Bij hemochromatose is dat juist effectief, omdat het lichaam zo stap voor stap dat teveel aan ijzer kwijtraakt. Daarmee kunnen klachten verminderen en kan verdere schade worden voorkomen. Soms is ‘simpel’ precies wat werkt.
‘Herboren’ na een paar behandelingen
Ze merkte zelf snel verbetering. Na haar tweede aderlating voelde ze zich naar eigen zeggen herboren en herkende ze zichzelf weer. Na maanden van twijfels en angst moet dat een enorme opluchting zijn geweest.
Voor iemand die leeft van spelen, zingen en presteren is energie alles. Het vertrouwen dat je lichaam meewerkt, is onbetaalbaar. Als dat vertrouwen terugkomt, merk je het niet alleen fysiek, maar ook in je hoofd.
Waarom ze haar verhaal deelt
Lone praat er nu open over omdat ze wil dat meer mensen deze aandoening kennen. In Nederland is er geen algemeen bevolkingsonderzoek, waardoor mensen soms lang met klachten lopen zonder dat iemand meteen aan ijzerstapeling denkt.
Daarbij noemt ze ook iets wat veel vrouwen herkennen: klachten rond je vijftigste worden al snel aan de overgang gelinkt. Soms klopt dat, maar soms ook niet. Haar boodschap: blijf doorvragen als iets niet goed voelt.
Een druk leven, maar met meer grip
Inmiddels staat Lone weer volop in het werk. Ze combineert televisie, streaming en musical, maar nu met meer grip: ze weet wat er aan de hand is en ze krijgt behandeling. Dat maakt de toekomst overzichtelijker.
Haar verhaal is tegelijk hoopvol en waarschuwend: luister naar je lijf, laat klachten serieus uitzoeken en neem geen genoegen met een vaag antwoord als je gevoel blijft zeggen dat er iets mis is. Praat mee: wat vind jij hiervan op onze sociale media?
Bron: infovandaag.nl
