Jan voelde zich de afgelopen dagen weer wat sterker, maar de schijn bleek bedrieglijk. Hoewel hij vol goede moed zijn herstel voortzette, werd het hem al snel duidelijk dat hij misschien te snel vooruit wilde. Zijn dagelijkse bezigheden, waaronder het werk voor zijn radioprogramma, vroegen meer van zijn lichaam dan hij aankon. De teleurstelling dat hij een stap terug moest doen, kwam hard aan. Toch beseft hij nu dat herstel tijd en geduld vraagt.
Het begon allemaal op een camping in Zeeland, waar Jan samen met zijn partner Coen vakantie vierde. Wat een ontspannen week moest worden, draaide plots om in een medische nachtmerrie. Tijdens een vlog op YouTube doet Jan openhartig zijn verhaal.
Hij beschrijft hoe hij ’s ochtends plots pijn op zijn borst en in zijn kaak voelde. Tegelijk begon hij overmatig te zweten. “Ik wist gewoon: dit is fout,” vertelt hij geëmotioneerd. Zijn lichaam gaf glasheldere signalen af, en hij vertrouwde ze meteen.
Met spoed naar het ziekenhuis vervoerd
Na het bellen van het alarmnummer ging alles razendsnel. Onder begeleiding van sirenes werd Jan met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Daar ontdekten artsen dat een van zijn aderen was verstopt. Dat bleek de oorzaak van het hartinfarct.
Dankzij snelle medische hulp kon hij na behandeling weer naar huis. Toch bleef de nasleep zwaar. Terug in Zeeland voelde hij zich kwetsbaar en bleef het besef hangen dat hij iets ingrijpends had overleefd.
Eerste nacht terug blijft lastig
Bij zijn terugkomst thuis merkte Jan dat zijn vertrouwen in zijn eigen lichaam was geschonden. In de 538 Ochtendshow vertelde hij hoe moeilijk het was om die eerste nacht zonder ziekenhuisapparatuur te slapen.
Zonder de vertrouwde piepjes en controles voelde hij zich onveilig. Die onzekerheid tastte zijn gevoel van rust aan. Hij ervoer opnieuw hoe diep zo’n ervaring ingrijpt op je mentale gesteldheid.
Je lichaam leren vertrouwen na een schok
Jan zegt openlijk dat de angst nog niet helemaal weg is. De gedachte dat mensen na een infarct vaker opnieuw getroffen worden, spookt door zijn hoofd. Die onzekerheid maakt hem alert en houdt hem soms wakker.
Het gevoel dat zijn lichaam hem in de steek liet, laat hem niet zomaar los. Hij beseft dat hij zijn herstel niet kan forceren. Voor nu staat rust op de eerste plaats. Hij probeert te luisteren naar de signalen van zijn lichaam en gunt zichzelf de ruimte om langzaam opnieuw op te bouwen.
