Voor veel mensen betekent reizen het najagen van dromen, het ontdekken van nieuwe horizonnen en het verzamelen van verhalen. Voor Floortje Dessing was de wereld jarenlang haar speelveld, haar bron van inspiratie en haar manier om de werkelijkheid te vatten.
Maar er kwam een moment waarop de horizon plotseling uit zicht verdween en stilte zich opdrong in een leven dat altijd in beweging was geweest.
Floortje Dessing, bekend als tv-maker en globetrotter, had haar bestaan opgebouwd rond het ontmoeten van mensen en het vertellen van hun verhalen, vaak op de meest afgelegen plekken ter wereld. Een plotselinge en ingrijpende omslag in haar gezondheid bracht echter alles tot stilstand.
De vanzelfsprekendheid van haar avontuurlijke bestaan maakte plaats voor onzekerheid en een dagelijks gevecht met haar eigen lichaam.
De vraag die haar maandenlang bezighield, was hoe lang deze periode van stilstand zou duren. Zou ze ooit nog terug kunnen keren naar het leven dat haar zo dierbaar was? Het antwoord lag verscholen in een diagnose die niemand had verwacht bij een energieke wereldreiziger als zij.
Een onverwachte diagnose
Na een periode van medische onderzoeken werd bij Dessing endometriose vastgesteld, en niet zomaar een variant: het ging om een zeldzame, agressieve vorm van deze aandoening. Endometriose is een ziekte waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies zich buiten de baarmoeder nestelt, wat kan leiden tot pijn, ontstekingen en verklevingen.
In Dessings geval had de ziekte zich echter verspreid naar ongebruikelijke delen van haar lichaam, waaronder haar lever, middenrif en zelfs haar longen. Organen die normaal gesproken niet met endometriose worden geassocieerd, waren nu aangetast.
De gevolgen waren ingrijpend: Dessing kampte met hevige pijn, voortdurende vermoeidheid en een lichaam dat haar tot stilstand dwong, ondanks haar sterke wil om door te gaan. Voor de artsen was het behandelen van deze complexe ziekte een enorme uitdaging.
Ze stonden voor de opgave om een aandoening te bestrijden die zich als een ongenode gast door het lichaam verplaatste.
Een ingrijpende operatie
De medische zoektocht leidde tot moeilijke gesprekken, talloze onderzoeken en het inwinnen van second opinions. Uiteindelijk bleek een grote operatie onvermijdelijk: een deel van Dessings lever moest worden verwijderd. Het was geen keuze die lichtzinnig werd genomen, maar gezien de ernst van haar situatie was de ingreep noodzakelijk.
Deze operatie werd een beslissend moment—het kantelpunt tussen voortdurende klachten en de hoop op herstel.
Later sprak Dessing haar dankbaarheid uit voor de hoogwaardige medische zorg die zij in Nederland had ontvangen. Ze realiseerde zich dat haar kansen op overleven in een ander land wellicht veel kleiner waren geweest. Deze gedachte bracht haar niet alleen dankbaarheid, maar ook een nieuw besef van kwetsbaarheid.
Herstellen in stilte
Na de operatie volgde een periode van herstel waarin de dagen eentonig en zwaar waren. Revalideren bestond uit een afwisseling van rusten, trainen en opnieuw rusten. Haar werk moest zij noodgedwongen laten liggen.
Waar Dessing normaal gesproken op reis zou zijn, bracht ze haar tijd nu thuis door en vierde ze bescheiden mijlpalen, zoals het zonder onderbreking oplopen van een trap of een pijnvrije wandeling.
Het herstel verliep traag en het vooruitzicht op volledig herstel bleef onzeker. Tussen hoop en twijfel vond ze langzaam een nieuw ritme. Het perspectief bleef echter broos en veranderlijk, met goede en minder goede dagen.
Nieuwe motivatie en een sprankje hoop
In de stilte van haar revalidatieperiode ontstond een idee dat haar kracht gaf: wat als ze ooit weer op reis kon gaan? Het vooruitzicht op een nieuwe televisieserie werd haar kompas en motivatie om elke dag te blijven oefenen.
Ze stelde zichzelf het doel om, als haar lichaam het toeliet, weer op pad te gaan en nieuwe verhalen vast te leggen.
De dag waarop ze daadwerkelijk haar koffers kon pakken en opnieuw de wereld in trok, voelde voor Dessing als een klein wonder. Het was geen terugkeer naar het oude, vanzelfsprekende reizen, maar een hernieuwde kans om datgene te doen waar haar hart lag—op een manier die beter aansloot bij haar nieuwe grenzen.
Reizen was voortaan geen race meer, maar een bewuste tocht met ruimte voor rust en herstel.
Floortje over de oceaan: een ode aan veerkracht
Het resultaat van haar nieuwe reisdrang kreeg vorm in een programma met de veelzeggende titel Floortje over de oceaan. Deze productie stond niet alleen in het teken van avontuur, maar vooral van veerkracht.
De bestemming was niet gering: de Koraaldriehoek, een gebied tussen Indonesië, de Filipijnen en Papoea-Nieuw-Guinea, dat bekendstaat als het kloppende hart van de mariene biodiversiteit.
Hier, in het zogeheten ‘Amazonegebied van de zee’, leeft drie kwart van alle koraalsoorten ter wereld. Het gebied wemelt van de schildpadden, rifhaaien en ontelbare andere diersoorten. Tegelijkertijd is het een kwetsbare omgeving, bedreigd door opwarming, vervuiling en overbevissing.
Dessing wilde met haar team laten zien wat er op het spel staat en waarom bescherming zo belangrijk is.
Ontmoetingen met mensen en de natuur
Tijdens de opnames ontmoette Dessing wetenschappers die zich inzetten voor het herstel van koraalriffen, duikers die zich wijden aan het monitoren van onderwaterleven en activisten die strijden tegen illegale visserij.
Ze sprak ook met nomadische gemeenschappen die al generaties lang met de oceaan leven en hun kennis van stromingen, getijden en seizoenen van ouder op kind overdragen.
Hun verhalen gaven inzicht in het aanpassingsvermogen en het respect voor de natuur dat in deze regio onmisbaar is. Maar ook de dilemma’s kwamen aan bod: wat moet behouden blijven, wat kan worden opgeofferd? Het zijn precies deze nuances die Dessings programma’s zo menselijk en herkenbaar maken.
Televisie met een boodschap
Voor Dessing betekende deze serie veel meer dan het vullen van zendtijd. Het werd een bewijs dat, zelfs na een zware periode, opnieuw bouwen aan de toekomst mogelijk is. Niet door te doen alsof er niets gebeurd is, maar door eerlijk te zijn over de kwetsbaarheid en kracht die herstel met zich meebrengt.
Ook voor de kijkers is die boodschap herkenbaar: herstellen is een proces van vallen en opstaan, waarin de kracht zit in het doorgaan en niet in het ontkennen van pijn of tegenslag. De serie vond zijn toon precies tussen eerlijkheid en hoop.
Dankbaarheid en realisme na herstel
Hoewel de opnames inmiddels zijn afgerond, geeft Dessing aan dat haar hersteltraject nog niet volledig is afgerond. Ze voelt zich nog niet zoals vroeger, maar de dankbaarheid overheerst. Ze is blij dat ze weer kon reizen, filmen en ervaren, ondanks alles wat eraan voorafging.
Tegelijkertijd is Dessing zich bewust van haar grenzen. Rust nemen, nee zeggen en haar gezondheid vooropstellen zijn nu vaste onderdelen van haar leven. Ze heeft geleerd te leven met blijvende gevolgen van haar ziekte, zonder dat haar nieuwsgierigheid naar de wereld daaronder lijdt.
Een nieuwe start op televisie
Het programma Floortje over de oceaan markeert voor Dessing een nieuw hoofdstuk, zowel op televisie als in haar persoonlijke leven. Vanaf 3 november krijgen kijkers de kans om met haar mee te reizen en te ontdekken hoe haar blik op de wereld is veranderd.
De prioriteiten zijn misschien anders, maar de openheid en honger naar verhalen zijn gebleven.
De veerkracht die Dessing toont in haar programma’s en haar persoonlijke verhaal, blijft inspireren. Het is deze kracht die door alle scènes van haar nieuwe serie heen straalt en die haar kijkers raakt.
