Wat begon als een ogenschijnlijk menselijke hulpactie in Spanje, groeide uit tot een conflict dat inmiddels de nodige aandacht trekt. Marc Trines, die tijdelijk onderdak bood aan Denise van der Laan, doet nu uitgebreid zijn verhaal. Volgens hem leidde zijn beslissing tot woede bij Monique Hansler, met wie Denise op dat moment in conflict lag. De situatie escaleerde nadat Denise onverwacht zonder woonruimte kwam te zitten. Trines schetst een beeld van misverstanden, spanningen en beschadigde verhoudingen.
De aanleiding voor het hele voorval lag bij een ruzie die volgens betrokkenen volledig uit de hand liep. Denise van der Laan zou laat op de avond door Monique Hansler uit huis zijn gezet. Zonder directe opvangmogelijkheid belandde zij op straat, in een voor haar onbekende omgeving. De situatie was urgent en liet weinig ruimte voor afweging. Uiteindelijk besloot Denise hulp te zoeken bij iemand die zij kort daarvoor had ontmoet.
Eerste ontmoeting zonder bijbedoelingen
Marc Trines vertelt dat hij Denise eerder had leren kennen in een ontspannen setting. ,,Wij hadden elkaar op het terras van beachclub Tammies leren kennen”, vertelt hij in Story. Op dat moment was er volgens hem geen enkele aanwijzing dat er spanningen speelden. Het gesprek bleef oppervlakkig en ging vooral over dagelijkse bezigheden. Van persoonlijke conflicten of onderlinge problemen was toen geen sprake.
Telefoontje met grote gevolgen
Een dag na die eerste ontmoeting kreeg Trines onverwacht een telefoontje. Denise vertelde hem dat zij plotseling geen dak boven haar hoofd had. ,,Ik ben op straat gezet en weet niet waar ik naartoe moet”, zou zij hebben gezegd. Trines beschrijft dat hij verrast was door het bericht, maar ook de ernst ervan inzag. Hij besloot te luisteren en na te denken over een tijdelijke oplossing.
Tijdelijk onderdak in de B&B
Toevallig had Marc Trines op dat moment ruimte beschikbaar in een caravan die hij als bed and breakfast verhuurt. Hij bood Denise aan daar tijdelijk te verblijven. ,,Vervolgens heeft Denise een paar weken in onze B&B gelogeerd. Zij heeft ons daar ook gewoon voor betaald”, legt hij uit. Volgens Trines ging het om een zakelijke afspraak zonder emotionele of andere bijbedoelingen. De opvang was tijdelijk en praktisch ingericht.
Boze reactie vanuit Monique
De beslissing om Denise onderdak te bieden bleef niet zonder gevolgen. Monique Hansler zou Trines kort daarna hebben gebeld. Volgens hem was haar toon allesbehalve vriendelijk. ,,Monique heeft mij in die periode ook nog gebeld en mij voor rotte vis uitgemaakt”, vertelt hij. Ze zou hem hebben verweten dat hij Denise hielp, terwijl zij zichzelf als vriendin beschouwde.
‘We zijn toch vrienden?’
Tijdens dat gesprek viel volgens Trines meerdere keren dezelfde uitspraak. Monique zou hebben gezegd: ‘We zijn toch vrienden?!’ Die woorden schoten bij hem in het verkeerde keelgat. Trines benadrukt dat hij die vriendschap niet zo ervaart. ,,Nou, ik heb een keer bij Monique op het terras gezeten. Wij zijn niet bevriend.” Voor hem was de beschuldiging dan ook onterecht en overdreven.
Geen hechte sociale kring
Volgens Trines staat Monique Hansler in de regio niet bekend om een brede vriendenkring. Hij omschrijft haar als iemand die sterke reacties oproept. ,,Monique is een aparte verschijning. Je haat haar of je houdt van haar, maar de eerste groep is het grootst.” Die uitspraak illustreert volgens hem hoe verdeeld de meningen over haar zijn. Hij benadrukt dat dit zijn persoonlijke ervaring is.
Nasleep van een besluit
De tijdelijke opvang van Denise van der Laan heeft volgens Trines meer losgemaakt dan hij vooraf had verwacht. Wat begon als een praktische oplossing, groeide uit tot een persoonlijk conflict. De situatie toont hoe snel hulpvaardigheid kan worden uitgelegd als partij kiezen. Trines zegt geen spijt te hebben van zijn beslissing. Voor hem stond op dat moment slechts één ding centraal: iemand in nood niet laten vallen.
