De veroordeling van acteur Thijs Römer heeft diepe wonden achtergelaten bij Nena Kruizenga, het bekendste slachtoffer in de online misbruikzaak. Kort na het vonnis belandde zij in een zware crisis die uitmondde in meerdere suïcidepogingen. Uiteindelijk volgde een langdurige opname in de geestelijke gezondheidszorg, waar ze maandenlang vocht om haar leven weer enigszins op orde te krijgen.
Aanbevolen Video
Scroll om verder te lezen.
Toen de rechtbank Römer veroordeelde voor het online misbruiken van minderjarige meisjes, leek dat voor jou een belangrijk eindpunt. Toch voelde het tegenovergestelde: de uitkomst bracht geen opluchting maar duisternis.
In januari 2024 werd je opgenomen op de gesloten afdeling van de GGZ in Drenthe. Je vertelde: “In de periode na de rechtszaak ging het bergafwaarts met me. Ik voelde geen steun, iedereen in mijn omgeving zweeg over alles wat er was gebeurd. Dat zorgde ervoor dat ik suïcidaal werd.”
Leven tussen hoop en wanhoop
De klap kwam hard aan, juist omdat je jarenlang al je energie had gericht op het moment dat Römer gestraft werd. “Toen dat was gebeurd en Thijs een straf kreeg opgelegd, dacht ik: ik heb niets meer om voor te leven. Ik heb diverse heftige zelfmoordpogingen ondernomen en ben op de intensive care beland.” De pogingen maakten duidelijk hoe diep de wanhoop zat.
Kantje boord in de crisis
Het scheelde weinig of je was er niet meer geweest. “Dat zegt genoeg, het was echt kantje boord. Vervolgens ben ik met een crisismaatregel opgenomen bij de GGZ. Dat wilde ik zelf niet.
Ik werd gedwongen! Toen ik daarbinnen kwam vroegen de behandelaars wat er met me aan de hand was. ‘Ik wil dood, het kan me niet schelen hoe dat gebeurt.’” Uiteindelijk verbleef je elf maanden op een gesloten afdeling.
Lang herstel binnen de GGZ
Toen je toestand verbeterde, werd je overgeplaatst naar een reguliere afdeling. Daar bracht je nog enkele maanden door. Pas vorige week – anderhalf jaar na je gedwongen opname – mocht je eindelijk naar huis. De weg terug bleek zwaar en lang, maar het gaf ook ruimte om opnieuw naar de toekomst te kijken.
Voorzichtig nieuwe perspectieven
Ondanks de zware periode probeer je inmiddels vooruit te kijken. “Toen ik weer helder na kon denken, dacht ik: ik heb nog zoveel om voor te leven en ik kan veel meisjes en jongens helpen die soortgelijke dingen hebben meegemaakt.”
Je wil je ervaring inzetten om anderen te ondersteunen die eveneens slachtoffer zijn van seksueel misbruik. Voor hen is erkenning en steun van groot belang, samen met professionele hulp zoals traumatherapie.
Het gemis van excuses
Wat blijft knagen, is het uitblijven van excuses van Thijs Römer zelf. Volgens je behandelaars zou dit herstel kunnen bevorderen. Toch zeg je: “Ik heb het begrip van Thijs gemist, hij heeft nog steeds zijn excuses niet aangeboden. (…) Ik zou zijn excuses en begrip nu wel fijn vinden. Maar hij heeft tot op de dag van vandaag nog nooit sorry gezegd, dus daar reken ik maar niet meer op.”
Emotionele impact blijft groot
De afwezigheid van excuses raakt je diep, omdat dit een vorm van erkenning had kunnen zijn. Het gebrek daaraan maakt duidelijk hoe zwaar de emotionele last nog altijd weegt. Voor slachtoffers kan erkenning van de dader een cruciale stap zijn.
Brede gevolgen van de zaak
De misbruikzaak tegen Römer had grote gevolgen voor zijn carrière, maar jouw persoonlijke verhaal toont aan dat de impact veel verder reikt. Het laat zien hoe ingrijpend online misbruik kan zijn en hoe lang het herstelproces duurt.
Slachtofferhulp Nederland en andere instanties bieden begeleiding, maar volgens experts is ook bredere maatschappelijke steun noodzakelijk. Alleen zo krijgen slachtoffers een echte kans om hun leven opnieuw op te bouwen.
