Het is soms beter om jezelf in te houden. Toch bestaat het gezegde: “Beter een scheetje voor iedereen dan buikpijn voor mij alleen.” Maar er zijn momenten waarop het verstandiger is om voor dat ongemak te kiezen, vooral als je net iets gegeten hebt dat een onplezierig effect heeft op je omgeving.
Een vliegtuig is een afgesloten ruimte waar passagiers dicht op elkaar zitten. De luchtcirculatie is beperkt, en iedereen probeert de reis zo aangenaam mogelijk door te komen. Maar dan gebeurt het onvermijdelijke.
Een doordringende geur verspreidt zich door de cabine. Eerst subtiel, een lichte rimpeling in de neuzen van de passagiers. Maar al snel is de impact niet meer te negeren. Mensen kijken elkaar aan, snuiven, draaien hun hoofd weg en zoeken wanhopig naar manieren om aan de situatie te ontsnappen.
De veroorzaker? Een vader die naast zijn dochter zit. Ironisch genoeg probeert hij zelf zijn neus te bedekken, alsof hij niets met de situatie te maken heeft. Maar de passagiers om hem heen weten wel beter. Dit is een geur die zich niet zomaar laat ontkennen.
In een trein kun je nog van coupé wisselen, in een bus is een raampje een optie. Maar in een vliegtuig ben je overgeleverd aan de lucht die er is. Er is geen ontsnapping mogelijk.
Sommige passagiers proberen hun ongemak te verbergen, anderen zoeken oogcontact om te bevestigen dat ze niet de enigen zijn die dit ervaren. Sommigen houden hun adem in of drukken een mouw tegen hun gezicht in een wanhopige poging de geur te weren.
Het meisje naast de man lijkt niet goed te weten hoe ze met de situatie moet omgaan. Misschien is ze gewend aan de fratsen van haar vader, of misschien hoopt ze dat het ongemak snel voorbijgaat. Helaas werkt de ventilatie in het vliegtuig niet mee.
– Tekst gaat verder onder Instagram post –
Na enige tijd trekt de geur weg, maar de herinnering blijft hangen. Voor de passagiers in de buurt is het een leerzame ervaring: in een afgesloten ruimte deel je niet alleen de reis, maar ook de ongemakken die anderen veroorzaken.
Soms is het verstandiger om even op je tanden te bijten en het ongemak te accepteren. Zeker als je je in een ruimte bevindt waar ontsnappen geen optie is. Want laten we eerlijk zijn: dit had echt niet hoeven gebeuren.
