Het leven van Gijs, bekend van Bij Ons Op Het Kamp en als partner van Liesbeth uit Echte Reizigersvrouwen, leek de afgelopen weken voorzichtig wat rustiger te worden. Na een pittige medische ingreep klonk er even opluchting, ook bij de mensen om hem heen.
Maar wie ooit met een lang hersteltraject te maken heeft gehad, weet hoe grillig zo’n periode kan verlopen. In plaats van stapje voor stapje vooruit, kreeg Gijs te maken met nieuwe klachten die hem opnieuw terugwerpen.
Een herstel dat ineens de verkeerde kant op gaat
In een update aan RTL Boulevard vertelt Gijs dat het mis is gegaan in zijn herstel. Waar eerder nog voorzichtig optimisme doorklonk, is de situatie nu weer zorgelijk en vooral: pijnlijk. En die pijn beheerst zijn dagen.
Het gaat niet om “een mindere dag”, maar om klachten die zich opstapelen. Gijs valt in korte tijd flink af, voelt zich zichtbaar uitgeput en probeert ondertussen grip te houden op een lichaam dat niet meewerkt.
Waarom die operatie nodig was
Vorige maand onderging Gijs een ingrijpende operatie aan zijn alvleesklier. Hij kampt al langer met een chronische aandoening, waardoor een medische ingreep uiteindelijk niet te vermijden was. Zo’n operatie is vaak noodzakelijk, maar herstel is zelden eenvoudig.
Tijdens de persdag van Echte Reizigersvrouwen, waar Liesbeth bij betrokken is, leek het nog alsof de ergste storm achter de rug was. Juist daarom komt zijn nieuwe verhaal hard binnen bij kijkers en volgers.
Het afbouwen van medicatie werd een kantelpunt
Volgens Gijs begon de terugslag toen hij zijn medicatie probeerde af te bouwen. Een logische stap als je vooruitgang voelt, maar bij hem pakte het anders uit. Binnen enkele dagen sloeg de balans volledig om.
Hij zegt dat het “helemaal misging” na het minderen. De pijn nam toe en bleef niet op de achtergrond; het werd het hoofdthema van elke dag. Wat een stap richting vrijheid moest zijn, voelde als een val terug.
Veertien kilo kwijt en pijn die blijft oplopen
De gevolgen zijn niet alleen voelbaar, maar ook zichtbaar. Gijs vertelt dat hij inmiddels veertien kilo is afgevallen in korte tijd. Dat soort gewichtsverlies is zelden een goed teken, zeker niet als het samenhangt met hevige pijn.
In zijn eigen woorden is het “heel heftig” en wordt de pijn “steeds erger”. Daarmee schetst hij een beeld van een lichaam dat continu in alarmstand staat. En dat maakt het mentaal minstens zo zwaar.
Frustratie omdat een belangrijk hulpmiddel uitblijft
Naast de klachten zelf, knaagt er nog iets: een hulpmiddel dat zou moeten helpen is er nog steeds niet. Gijs spreekt over een insulinekastje dat kan bijdragen aan pijnverlichting. In zijn ogen had dat allang geregeld moeten zijn.
Omdat dat kastje nog ontbreekt, blijft hij vastzitten in dezelfde pijncirkel. Wachten terwijl je lijdt, is extra frustrerend. Het is die combinatie van onzekerheid en fysieke ellende die de situatie zo uitputtend maakt.
Artsen adviseren ophogen, maar hij houdt voet bij stuk
Artsen zouden hem hebben geadviseerd om zijn medicatie weer op te hogen. Dat klinkt als een praktische oplossing, maar voor Gijs ligt dat gevoelig. Voor hem voelt het als teruggaan naar een periode waar hij nét uit probeert te kruipen.
Hij weigert daarom die stap. Hij zegt dat hij weet “uit welke put” hij komt, samen met Liesbeth, en dat hij daar niet opnieuw in wil belanden. Het onderstreept hoe herstel ook een strijd in je hoofd is.
Liesbeth als vaste steun in een onzekere periode
Wat in zijn verhaal telkens terugkomt, is de rol van Liesbeth. Ze staat volgens hem constant naast hem en probeert samen met hem door te zetten. In een periode waarin je je klein kunt voelen, is dat goud waard.
Ze omschrijven zichzelf als twee mensen die ondanks alles dicht bij elkaar blijven. Dat klinkt luchtig, maar in deze fase is het vooral overleven met liefde, geduld en het soort steun dat je niet kunt voorschrijven.
Liefde als houvast terwijl de uitkomst nog open ligt
Ondanks de tegenslag zit er iets hoopvols in hun manier van praten: ze doen het samen. Gijs geeft aan dat hij in dit soort momenten pas echt voelt hoeveel liefde er tussen hen zit en hoeveel kracht daaruit komt.
Hoe het herstel verder verloopt, is nog onzeker. Maar één ding is duidelijk: ze geven niet zomaar op. Wat vind jij van zijn keuze om medicatie niet te verhogen? Laat het weten op onze sociale media.
Bron: streamzine.nl
