Zanger Frans Duijts en zijn gezin hebben een zwaar verlies te verwerken. Via zijn Instagram-pagina deelt Frans het hartverscheurende nieuws dat hun geliefde hond Presley is overleden. De viervoeter, die vernoemd was naar zijn grote idool Elvis Presley, maakte ruim tien jaar deel uit van het gezin. De zanger spreekt openhartig over het verdriet en de leegte die haar overlijden achterlaat, en raakt daarmee duidelijk een gevoelige snaar bij zijn volgers.
“Vandaag hebben we ons meisje moeten laten inslapen”, schrijft Frans zichtbaar aangeslagen bij een foto van de hond. In zijn bericht staat ook hoeveel Presley voor hem betekende. “Wat ga ik je missen. Ruim 10 jaar ben je mijn vriendinnetje geweest. Bedankt lieve Presley voor de mooie en liefdevolle jaren.” Met deze woorden laat hij zien hoe diep de band was tussen mens en dier. Voor velen is een hond een maatje, voor Frans was ze een deel van het gezin.
Het is niet de eerste keer dat Frans te maken krijgt met het verlies van een trouwe viervoeter. Enkele jaren geleden moest hij ook afscheid nemen van hond Diva. Ook die gebeurtenis liet diepe sporen na. Diva werd geopereerd aan haar darmen, maar de ingreep verliep dramatisch.
“We hebben er alles aan gedaan. Helaas heeft Diva het niet overleefd…”, schreef Frans destijds onder een foto van haar. Dat verdriet komt nu opnieuw bovendrijven door het overlijden van Presley. Frans laat zich vaker van zijn persoonlijke kant zien, onder meer in de online serie Alles Voor De Show.
In een aflevering daarvan doet hij een eerlijke en emotionele onthulling over de keerzijde van beroemd zijn. Hij vertelt dat hij altijd openstaat voor zijn fans. “Als ik ergens kom, zal ik nooit zeggen: ‘Nee, geen foto. Nee, laat me met rust.’ Altijd een fotootje.” Die instelling siert hem, maar vraagt ook veel van zijn privéleven.
Volgens Frans zijn zijn kinderen inmiddels gewend aan zijn bekendheid, maar dat was niet altijd makkelijk. Hij schetst een herkenbare situatie voor veel gezinnen waarin één ouder in de schijnwerpers staat. “Als wij in een pretpark lopen, zijn wij een attractie op zich.
En als je dan lekker een broodje staat te eten en je wordt aan je schouder omgetrokken, van: we gaan nu op de foto… die is effe iets minder leuk.” Met zulke ervaringen laat hij zien dat roem ook zijn prijs kent.
De opmerking van zijn kinderen na zo’n dag uit blijft bij hem hangen. “En als je dan aan het einde van de dag klaar bent met het pretpark, als je kinderen dan zeggen: ‘Pap, ben je eindelijk klaar met werken?’
Toen ze heel klein waren, heb ik dat ook meegemaakt. Dat is gewoon echt… een dolk in je hart, zeg maar. Maar inmiddels zijn ze niet anders gewend”, aldus Frans. Zijn openheid over de balans tussen werk en gezin maakt zijn verhaal extra menselijk.
