Dinand Woesthoff werd door RTL gepresenteerd als de frisse, vernieuwende kracht bij The Voice of Holland. Een muzikaal rolmodel met spirituele diepgang, klaar om talenten te begeleiden in hun muzikale groei. Maar volgens een voormalig collega-zanger schuilt er achter die kalme façade een keiharde persoonlijkheid.
Tim Akkerman, ooit de frontman van DI-RECT, spreekt in zijn nieuwe biografie openhartig over zijn ervaringen met Dinand tijdens de hoogtijdagen van Kane. In het jaar 2000, toen Kane het ene na het andere concert uitverkocht, kreeg DI-RECT de kans om zich aan te sluiten bij een van hun clubtours.
Het was manager Edwin Jansen die het idee had om de jonge band te laten begeleiden door Dinand Woesthoff en zijn gitarist Dennis van Leeuwen. Zij zouden DI-RECT niet alleen muzikaal ondersteunen, maar ook coachen in het vak. Tim Akkerman zat op een dag zelfs bij Dinand thuis om eigen nummers te bespreken, in de hoop op opbouwende feedback en begeleiding.
Kritiek die hard aankwam
Wat Tim echter ervoer, was allesbehalve een vriendelijke coachingsessie. Dinand spaarde hem niet. “Dinands meedogenloze oordeel daarna was onverwacht hard en kritisch. Het nummer Discover vond hij te saai. Confidence was dertien in een dozijn en van Get Away kon hij er wel twintig schrijven,” herinnert Tim zich. De kritiek was niet alleen pijnlijk door de inhoud, maar vooral door de kille manier waarop Dinand die bracht. “Met dit vernietigende juryrapport vertrok ik beduusd en verdrietig naar huis.”
Verwijdering binnen de band
Tijdens de tour groeide volgens Tim niet alleen de afstand tussen Dinand en hemzelf, maar ook tussen Dinand en zijn eigen bandleden. “Gaandeweg de tour werd de kloof tussen Dinand en zijn bandleden zichtbaar, zelfs voor een buitenstaander als ik.”
Het gedrag van Dinand veranderde: hij kwam steevast veel te laat aan op locaties en liet zijn zangpartijen tijdens de soundchecks achterwege. Wat begon als een samenwerking met een gevierd artiest, eindigde in frustratie en afstand.
Sterallures en strikte grenzen
De situatie escaleerde verder toen er aparte kleedkamers moesten worden geregeld. “Op een gegeven moment moesten er twee aparte kleedkamers komen: één voor Dinand en één voor de band en crew. De kleedkamer van Dinand mocht alleen met toestemming van tourmanager Hester worden betreden,” aldus Tim. Volgens hem voelde Dinand zich steeds verheven boven de rest, mede door het enorme succes van Kane dat hem naar het hoofd steeg.
Tegenstrijdige boodschappen
Wat de situatie extra wrang maakte, was de boodschap die Dinand en Dennis zelf uitdroegen. “Ironisch genoeg kregen wij van Dinand en Dennis het advies altijd beleefd te zijn richting de locatiecrew en andere mensen die voor je werken.” Maar volgens Tim hield Dinand zich zelf niet aan die richtlijn. “Blijkbaar gold die verstandige levensles niet meer voor Dinand, die zijn vaste medewerkers of de lokale crew soms als een tiran behandelde.”
Geen klik en geen warmte
Tim spreekt in zijn boek over een gebrek aan connectie en wederzijds begrip. “Tussen Dinand en mij ontstond er tijdens de tour geen warme of oprechte band. In veel opzichten waren we twee tegenpolen.” Hij benadrukt dat ze elkaar simpelweg niet lagen. “We keken anders naar dingen, pakten dingen anders aan, verschilden vaak van inzichten. Door onze grote verschillen kwam het nooit tot een goede klik.”
– Tekst gaat verder onder de video –
Nieuw podium, een nieuwe kans?
Nu Dinand zich opnieuw in de rol van coach begeeft, maar dan bij The Voice of Holland, roept dat vragen op over zijn aanpak. De verwachtingen zijn hooggespannen, maar zal hij deze keer echt in staat zijn om jonge talenten te begeleiden zonder hun zelfvertrouwen te breken? Tim twijfelt daaraan, al noemt hij het uiteindelijk Dinands eigen verantwoordelijkheid. Misschien biedt dit tv-podium hem de kans om te groeien als mens én mentor.
