Water is onmisbaar voor je gezondheid. Je lichaam bestaat voor een groot deel uit water, en dagelijks drinken is essentieel. Veel mensen kiezen daarom voor flessenwater in de veronderstelling dat het schoner is dan kraanwater. Toch wijst recent onderzoek uit dat dit een misvatting is.

Flessenwater bevat namelijk gemiddeld zo’n 240.000 nanoplastics per liter. Ter vergelijking: kraanwater bevat er slechts 5,5. Dit verschil is niet alleen opvallend, het is ronduit alarmerend. Steeds meer wetenschappers trekken aan de bel over de gezondheidsrisico’s van deze onzichtbare vervuiling.
Nanoplastics zijn zó klein dat ze zich vrijwel ongehinderd door je lichaam kunnen bewegen. Ze dringen celwanden binnen, bereiken je bloedbaan en kunnen zelfs de hersenbarrière passeren. Daarmee wordt het risico op langdurige schade steeds aannemelijker.
Verschillende studies hebben deeltjes van dit formaat al gelinkt aan serieuze gezondheidsproblemen, zoals vruchtbaarheidsproblemen, ontwikkelingsstoornissen en een verhoogde kans op kanker. Daarnaast kunnen ze ontstekingen aanwakkeren en je immuunsysteem verstoren, wat je vatbaarder maakt voor allerlei ziekten.
De risico’s nemen nog verder toe als je kijkt naar de chemische stoffen die uit het plastic zelf kunnen lekken. Ftalaten zijn hier een bekend voorbeeld van. Deze stoffen verstoren de werking van je hormonen en worden gelinkt aan geboorteafwijkingen en verstoringen van het endocriene systeem.
Wat je dus drinkt in een schijnbaar onschuldige plastic fles, kan onzichtbare maar schadelijke gevolgen hebben voor je gezondheid. En dat allemaal terwijl je dacht een verstandige keuze te maken. Je vraagt je misschien af waar die nanoplastics in het flessenwater vandaan komen. Het antwoord zit in de fles zelf. De meeste flessen zijn gemaakt van PET, oftewel polyethyleentereftalaat.
Dit is een veelgebruikt plastic in de voedselindustrie. Denk aan waterflessen, frisdrankflacons en zelfs sausverpakkingen. Onder invloed van zonlicht, warmte, druk of langdurige opslag begint dit materiaal kleine stukjes los te laten. Zelfs het knijpen in een fles of hem achterlaten in een warme auto kan het proces versnellen.
Wat het probleem nog schrijnender maakt, is dat er ook nylondeeltjes in flessenwater worden gevonden. Deze komen niet uit de fles zelf, maar uit de filters die worden gebruikt bij het bottelen van het water. Ironisch genoeg zijn die filters bedoeld om het water zuiverder te maken. In plaats daarvan voegen ze juist extra plastic toe aan het eindproduct. Wat bedoeld was als een extra stap richting veiligheid, blijkt nu een verborgen bron van vervuiling.
Tot voor kort waren nanoplastics vrijwel onzichtbaar voor onderzoekers. Dankzij de nieuwste detectietechnieken krijgen wetenschappers nu pas echt zicht op deze microscopisch kleine vervuiling. En wat ze vinden, is ronduit verontrustend.
Nanoplastics worden inmiddels aangetroffen in producten die je dagelijks gebruikt of consumeert. Melk, zout, honing, bier en zelfs thee bevatten sporen van deze plasticdeeltjes. De verspreiding ervan lijkt dus wereldwijd en structureel te zijn, terwijl de langetermijneffecten nog grotendeels onbekend blijven.
Toch hoef je je niet volledig machteloos te voelen. In Nederland hebben we kraanwater van hoge kwaliteit dat streng wordt gecontroleerd. Door een hervulbare fles te gebruiken van glas of roestvrij staal, beperk je je blootstelling aan plasticdeeltjes aanzienlijk.
Hiermee draag je ook direct bij aan de vermindering van plasticafval. Mocht je nog een stap verder willen gaan, dan kun je kiezen voor een goed waterfilter thuis. Let er dan wel op dat je het filter op tijd vervangt, want een vervuild filter kan juist een bron van bacteriën en nieuwe verontreiniging worden.
Een belangrijk advies is ook om plastic flessen niet te hergebruiken. Elke keer dat je de fles indrukt of opendraait, laat het materiaal nieuwe deeltjes los. Als de fles daarnaast ook nog eens in de zon heeft gelegen, versnelt het afbraakproces aanzienlijk. Glas en roestvrij staal zijn duurzamer en veiliger. Ze gaan jarenlang mee en geven geen schadelijke stoffen af, ongeacht de omstandigheden waarin je ze gebruikt.
De aanwezigheid van nanoplastics vormt niet alleen een risico voor je persoonlijke gezondheid. Ook het milieu betaalt een hoge prijs. In oceanen, rivieren en zelfs in de bodem zijn micro- en nanoplastics inmiddels niet meer weg te denken.
Dieren nemen deze deeltjes op en zo komen ze opnieuw in onze voedselketen terecht. De wereld verandert langzaam maar zeker in een plasticsoep, met alle gevolgen van dien voor mens en dier. Dit vraagt om actie, zowel op individueel als op maatschappelijk niveau.
Je staat als consument voor een keuze. Ga je door met gemak en gebruik je plastic flessen, of maak je een bewuste omslag naar gezondere en duurzamere alternatieven? De wetenschap is duidelijk: de aanwezigheid van nanoplastics is geen ver-van-je-bed-show meer.
Door kraanwater te drinken en duurzame drinkflessen te gebruiken, maak je een verschil dat verder gaat dan je eigen gezondheid. Je draagt bij aan een schonere planeet en een gezonder leven voor toekomstige generaties.
Verandering begint bij dagelijkse keuzes. Laat dit onderzoek geen reden tot paniek zijn, maar een wake-upcall om bewustere keuzes te maken. Wat we drinken, zou onze gezondheid niet mogen ondermijnen. Het is tijd om water weer puur te maken, zowel voor jezelf als voor de wereld om je heen. Hoe ga jij hiermee om? Laat het ons weten in de reacties op Facebook.