Je ziet haar misschien niet meer zo vaak op televisie, maar Anita Witzier is nog altijd actief bij de publieke omroep. Toch merkt ze zelf maar al te goed dat haar rol in de loop der jaren flink is veranderd. Terwijl ze ooit het gezicht was van grote programma’s als Hints, Tien voor Taal en Memories, moet ze het tegenwoordig doen met kleinere shows als 12 Straten Groen en Zin in Morgen. En dat voelt ze niet alleen qua bekendheid, maar ook in haar portemonnee.
De verschuiving begon voor Anita in 2017, toen ze het programma Memories kwijtraakte aan Katja Schuurman. In een openhartig interview met De Volkskrant vertelt ze dat dit het begin was van een nieuwe fase in haar loopbaan. “Ja, toen kreeg ik een ander programmapakket”, aldus Anita. De verandering kwam voor haar hard aan, vooral omdat het programma uiteindelijk stopte.
“Ik vond dat pijnlijk, vooral doordat het programma niet lang daarna stopte en Memories echt onze baby was. Dat wijt ik niet aan Katja, dat hele programma werd toen veranderd, maar toen Katja, die een heel ander imago heeft dan ik, dat ging presenteren dacht ik wel: past dat bij het programma? (…) Nou, zie maar wat ervan gekomen is.”
Emotionele klap van populariteitsverlies
Het gevoel van geleidelijk uit beeld verdwijnen was een bittere pil voor Anita. Ze omschrijft het als een pijnlijk proces. “Nou, ja, dat is in eerste instantie wel een… een shock, ja. Pijnlijk, ik denk dat dat wel het goede woord is. Zo van: ineens kan ik het niet meer, ineens heb ik het niet meer.”
Hoewel ze begrijpt dat er nieuwe gezichten komen en dat verjonging een rol speelt, had ze zich meer erkenning voor haar ervaring gewenst. “Je hoeft niet meteen het kind met het badwater weg te gooien. Van mijn kwaliteiten wordt nu niet optimaal gebruikgemaakt. (…) Het voelt alsof je al die jaren maar een beetje hebt lopen stuntelen en aanklooien.”
Slachtoffer van ‘verjonging’
De roep om een jonger publiek binnen de NPO is volgens haar doorgeslagen. Ze vindt het schrijnend hoe de oudere kijker tegenwoordig vaak wordt weggezet. “We lagen al heel lang onder vuur bij de NPO. ‘Er kijken veel te oude mensen naar!’, werd steeds geroepen. Zo beledigend ook! Hoe haal je het in je botte harses om dat te zeggen, je bestaat bij de gratie van die oude mensen en er komen er alleen maar meer. Dus count your blessings, richt je daarop. Mijn dochter is 27 en heeft niet eens een tv.”
Financiële gevolgen
Niet alleen op professioneel vlak moest Anita slikken. Ook financieel kreeg ze een flinke klap te verduren. Toen ze werd uitgenodigd voor een gesprek bij haar werkgever KRO-NCRV, had ze geen idee wat haar te wachten stond. “Ik ging op gesprek bij mijn leidinggevenden bij KRO-NRCV en dacht dat er niets aan de hand was. Dus ik zat daar, blablabla.
En toen zeiden ze ineens dat het allemaal heel anders werd. Aan de ene kant begrijp ik het, want ik ging minder en andere programma’s presenteren, maar zo rigoureus had ik het niet verwacht.” Het bleek te gaan om meer dan alleen een inhoudelijke verandering. “Pff, het werd gehalveerd, meer dan gehalveerd. Ik zei dat ik ervan schrok. Ik heb nog een tegenpoging gedaan, maar dat is niet gelukt.
Misschien had ik meer op mijn strepen moeten staan, ik weet het niet.” Volgens Mediacourant is het aannemelijk dat Anita eerder het maximumsalaris van de publieke omroep verdiende. Enkele jaren geleden lag dat bedrag rond de 200.000 euro per jaar. Na de aanpassing zou ze dus ongeveer 100.000 euro verdienen. “Slecht onderhandeld? Ik ben er het allerslechtst in..”
Voelt het niet meer als vroeger
Hoewel Anita nog steeds op de buis verschijnt, voelt het niet meer als vroeger. De liefde voor het vak is er nog steeds, maar het podium is kleiner geworden. Met pijn in het hart blikt ze terug op de hoogtijdagen van haar carrière en de manier waarop haar rol is afgebouwd. De wens dat haar talenten opnieuw gezien worden, klinkt duidelijk door in haar woorden.
