Het besluit om te emigreren naar Spanje was voor Corinne en haar partner geen spontane ingeving. Na jarenlang hard te hebben gewerkt, voelen ze dat het tijd is voor een welverdiende rust. Met hun pensioen in het vooruitzicht, zijn ze klaar voor een nieuwe levensfase. Daarom besloten ze hun droom van een rustig leven in het zonnige Andalusië waar te maken.
Wat veel mensen echter niet beseffen, is dat deze keuze niet alleen draait om genieten van het mooie weer. Het besluit is ook ingegeven door de druk die Corinne en haar partner al jaren ervaren in hun rol als grootouders. Deze verantwoordelijkheid is een belangrijke factor geweest in hun beslissing om te vertrekken.
Het zware leven als grootouders
Corinne en haar partner zijn trotse ouders van drie kinderen: Sandra (42), Mark (39) en Lisa (37). Hoewel hun kinderen zelfstandig zijn, hebben ze elk hun eigen gezin, wat betekent dat Corinne en haar man maar liefst zeven kleinkinderen hebben.
Tom (9), Femke (7), Luca (6), Emma (5), Finn (4), Isa (3) en kleine Max (1) zijn allemaal dol op opa en oma. Maar die liefde komt met een prijs. Bijna iedere dag van de week wordt er wel een van de kleinkinderen bij hen afgeleverd voor opvang.
Corinne vertelt dat ze, ondanks haar liefde voor de kinderen, het gevoel heeft dat ze weer fulltime aan het werk is. “We hadden gehoopt dat we na ons pensioen wat meer rust zouden krijgen,” zegt ze. “In plaats daarvan zijn we drukker dan ooit.”
De verwachtingen van hun kinderen
Wat Corinne en haar man vooral zwaar valt, zijn de verwachtingen die hun kinderen impliciet hebben. Hoewel er niet altijd openlijk over gesproken wordt, merken ze dat Sandra, Mark en Lisa stilzwijgend op hen rekenen.
Met de drukte van hun werk en de hoge kosten van kinderopvang, zien de kinderen hun ouders als een vanzelfsprekende oplossing. Opa en oma staan altijd klaar om de kleinkinderen op te vangen.
LEES OOK:Afschuwelijk: Dodelijk en meerdere gewonden bij verschrikkelijk verkeersongeval
“Ze zeggen het niet hardop,” vertelt Corinne, “maar het is duidelijk dat ze verwachten dat we altijd beschikbaar zijn.” Deze verwachting begint een grote last te worden.
De keren dat het Corinne en haar man echt te veel werd en ze het probeerden aan te kaarten, werden ze niet altijd begrepen. Ze kregen dan opmerkingen zoals: “Jullie zijn toch thuis?” of “De kinderen vinden het geweldig bij jullie.”
Hoewel die opmerkingen ongetwijfeld waar zijn, betekent dat niet dat Corinne en haar man altijd paraat kunnen staan. Ze ervaren het als een zware verantwoordelijkheid die hen boven het hoofd groeit. “Het voelt alsof we gevangen zitten in een rol die we niet meer kunnen vervullen,” legt Corinne uit.
Tijd voor verandering: Emigreren naar Spanje
Na jarenlang piekeren en praten, besloten Corinne en haar man dat het tijd was voor verandering. “We willen niet langer het gevoel hebben dat we aan verwachtingen moeten voldoen,” zegt Corinne vastberaden. “We willen onze vrijheid terug.” De oplossing vonden ze in een plek waar ze altijd al van gedroomd hadden: Spanje.
Ze kochten een klein huisje in Andalusië, waar de zon, rust en eenvoud van het leven hen toelachten. “We willen gewoon genieten van de jaren die we nog hebben, zonder de dagelijkse druk,” verklaart Corinne. Maar hun besluit bracht meer teweeg dan ze hadden verwacht.
De reacties van hun kinderen
Toen ze hun kinderen vertelden over hun plannen om te emigreren, was de schok groot. Vooral Sandra en Lisa reageerden boos. “Hoe kunnen jullie ons dit aandoen?” vroegen ze, duidelijk aangeslagen door het nieuws. Mark hield zich stil, maar het was duidelijk dat ook hij moeite had met het idee.
Toch lieten Corinne en haar man zich niet uit het veld slaan. “Het is onze tijd om te genieten,” zegt Corinne beslist. Ze benadrukt dat ze hun kleinkinderen nog steeds willen zien en hopen dat ze regelmatig naar Spanje komen. Maar de druk om voortdurend beschikbaar te zijn, willen ze achter zich laten.
Een nieuw hoofdstuk
Met Spanje als hun nieuwe thuis, kijken Corinne en haar man vol verwachting uit naar de toekomst. Ze willen de hoofdrol spelen in hun eigen leven, in plaats van zich te voelen alsof ze nog steeds een baan hebben.
“Het is tijd voor ons om een nieuw hoofdstuk te beginnen,” zegt Corinne met een glimlach. “Eén waarin wij bepalen hoe we onze dagen invullen, en waarin we eindelijk kunnen ontspannen.”
